CAESAR 2  - ROOSTEREN                     05.09.2009

4 – 2

Na een lange zomerstop stond een aantal veteranenvoetballers te trappelen om de kicksen  onder te binden. Iedereen verscheen zongebruind aan de aftrap, vakantie achter de rug, voetbalseizoen voor de boeg.
Ondanks de zeer roerige transferperiode, géén mutaties in de selectie van bondscoach Theo.Hub Henckes kon naar Barcelona, maar alle campings waren reeds volgeboekt; Jack Nijs zou in de belangstelling staan van Real…, bleek bij navraag om Real Neeroeteren-Maaseik te gaan (geen sportieve verbetering, dus Jack blijft) en Ad Theuwis had al een nieuwe club gevonden (betrof echter een uitbreiding van zijn golfuitrusting…). De gehoopte transfer van Erwin Theunissen van het Eerste naar de veteranen is ook van de baan; Erwin wil een jaar helemaal niets met voetballen te maken hebben en gaat dus naar het Derde!
De eerste match werd ons nog door de spreekwoordelijke neus geboord, v.v. Sittard kreeg de spelers niet afdoende gemotiveerd op de wei. Gelukkig stond er in datzelfde weekend de jaarlijkse fietstocht, georganiseerd door het Duo Schijtlollig & Tóch Leuk, op het programma.
Theo Simons en Marc Smeets toverden ons, volgens bekend en zeer gewaardeerd concept, een prachtige route voor, inclusief lullige vragen en nog lulligere antwoorden, diverse culinaire versnaperingen, straattheater uit eigen dorp en meer ongein. Schitterende dag!
Marc en Thei, bedankt!
Dertien liefhebbers meldden zich zaterdag 5 september op het sportcomplex van v.v. Caesar te Beek voor de wedstrijd Caesar 2 – Roosteren. In het verleden speelde onze tegenstander onder de naam Sporting Elsloo haar thuiswedstrijden op een trapveldje te Geulle, maar sinds 2007 worden de gasten ontvangen op het kunstgrasveld van Caesar. Deze grasmat wordt niet door iedereen geprezen: Sjra Streukens heeft er helemaal niets mee en Jo Keltjens moest vorig seizoen na driekwart wedstrijd zelfs 4 maanden in therapie…

Opvallend: de gemiddelde leeftijd van ons stijgt per seizoen, die van de tegenstander daalt juist; ook nu haalden 2 brugklassers, 1 speler met een beugel en 1 speler die in mei 2010 de Heilige Communie doet de leeftijdsgrens fors omlaag. Ga daar maar eens achteraan lopen!

Binnen 20 minuten stond het dan ook 2 – 0 voor de thuisploeg; onze organisatie niet helemaal op orde en puur op snelheid afgetroefd. Diezelfde snelheid heeft ook Roosteren in de voorste gelederen. Keer op keer wisten onze middenvelders John Rooijen, Bèr Puts en Wim Demandt met slimme steekballetjes Ron Pustjens en Jo Keltjens te lanceren. Werden eerst nog 2 dikke kansen verprutst, de derde poging leverde de aansluitingstreffer op. John vond Jo, diens afzwaaiend schot belandde in de loopbaan van Ron; deze aarzelde niet en rondde bekwaam af.

Daarna was Roosteren nog enkele momenten gevaarlijk; vooral Ron was een continue dreiging (op een Noord-Hollands strand kan zulk gedrag slecht aflopen…). Wederom viel een Roosters doelpunt op te tekenen uit een combinatie John/Jo, dit keer zonder hulp van Ron. Met de 2 – 2 tussenstand op het scorebord werd de rust opgezocht. Met Jos Cremers in de spits (voor Theo Simons) begon Roosteren aan de tweede helft. Hub Henckes had voor rust al plaats gemaakt voor Ad Theuwis. Drie tot vier enorme kansen werden gemist en dan treedt een oude voetbalwet in werking: de goals vallen aan de andere kant! Keeper Theo van de Gazelle moest nog 2x vissen.

Na de douche toch nog een overwinning voor de roodwitten: 7 prijsjes gewonnen met de tombola, tegen 3 van de tegenstander. Schrale troost. Volgende week de eerste thuiswedstrijd tegen ’t Ven, Maaseik. Schijnt een achterneef van A.Witsel te backen.

Opstelling: Theo van de Gazelle (doel), Hub (Ron), Rob Simons, Henri Dols, Jack Nijs, verdediging; John, Bèr, Wim, middenveld; Jo, Theo (Jos), Ron (Ad) aanval. Mental coach: Thuur.

 

ROOSTEREN – LIMBRICHT                         18-04-2009

4 – 3  (2 – 1)

Vandaag kon de selectie van coach Theo laten zien over ballen te beschikken, immers moest de vette nederlaag van de vorige week worden weg- en het geschonden blazoen worden ópgepoetst! Met de van de Kennedymars teruggekeerde Bèr Puts in de gelederen, was ons middenveld in ieder geval duidelijk versterkt ten opzichte van afgelopen zaterdag. Bèr was voldoende hersteld, een enkel blaartje (op het oor, van de walkman…) ontsierde zijn afgetrainde lijf, dit in tegenstelling tot Henri Dols, die ter elfden ure verstek moest laten gaan, vanwege diezelfde langeafstandsloop.
Het voorjaarszonnetje, dat de hele zaterdag had geblakerd, was inmiddels verscholen gegaan achter wat grijze bewolking. Rondom het speelveld was het zelfs enigszins nevelig; nader onderzoek wees uit, dat de scheidsrechter hiervoor verantwoordelijk was. Klaarblijkelijk was deze nog in benevelde toestand wegens de viering van het kampioenschap van ons 2^e Elftal. (van harte proficiat, voetbalvrienden van het Tweede!).

Naast de vertrouwde gezichten, herbergde de selectie van Limbricht enkele nieuwe, zodat er in de eerste 10 minuten over en weer wat werd afgetast. Na een vlot opgezette aanval, draaide de bonkige spits van Limbricht knap weg en liet onze keeper met een droog schot kansloos.
Niet lang hierna zette Roosteren zich over deze tegenvaller heen: Bèr verstuurde een dieptepass over de rechterflank, die door onze rappe rechterspits nog net voor de achterlijn werd gecontroleerd. De teruggelegde bal werd door John Rooijen voor de pot gepompt en door Albert van de Gazelle binnengeknikt: 1 – 1.
Nog geen 4 minuten later leidde de volgende aanvalsgolf naar de op dat moment verdiende voorsprong voor de thuisploeg. Ditmaal vond Theo Simons, naar de rechterflank uitgeweken, met een afgemeten voorzet de wiskundeknobbel van Jo Keltjens, want laatstgenoemde kopte de bal met een onwaarschijnlijke en niet te berekenen parabolische curve binnen. Ooit bedenkt de UEFA een regel dit soort doelpunten af te keuren!
Vlak voor rust bediende Theo de voor het vijandelijke doel opduikende Albert met een strakke pass, maar deze kreeg er helaas geen voet tegenaan. Ook Limbricht was enkele malen dicht bij een doelpunt, maar paal en lat stonden in de weg. Met een 2 – 1 voorsprong gingen we rusten.
Met een licht tactisch gewijzigde ploeg begonnen we aan de tweede helft. Jos Cremers nam de spitspositie over van Theo, die lage rugklachten had van het oprapen van gemiste dartpijlen. De beide backs, Ron Pustjens en Jack Nijs, wisselden van flank om hun verzuurde speelbeen te ontlasten (?).
Albert miste op een haar na een opgelegde kans, voorzet John, de 3 – 1 hing in de lucht. De ingeschoven libero Rob Simons, die wederom een prima partij speelde, met name in de wisselwerking met Sjra Streukens (compliment heren), speelde slim het balletje binnendoor op Jo, die met een schijnbeweging de keeper in de luren legde en afwerkte.

Limbricht wilde echter niet capituleren en voerde de druk op. Hun spel werd daardoor helaas ook iets fysieker en hier en daar zelfs iets over de schreef bij charges op de benen van Bèr en John. Laatstgenoemde middenvelders werden door Limbrichts´ dadendrang steeds verder naar achteren gedirigeerd, waardoor zij minder in de aanvalsopbouw betrokken konden worden. Toen hard werkende midfielder Wim Demandt zich liet vervangen, werd de druk nog eens extra verhoogd. In deze fase scoorde Limbricht 2x, zodat de wedstrijd op een 3 – 3 gelijkspel leek af te stevenen.
Het venijn zat ´m in de spreekwoordelijke staart: na een volgende overtreding op Bèr, besliste deze de wedstrijd door de toegekende vrije trap rechtstreeks tot doelpunt te promoveren, 4 – 3
Nog 4 wedstrijden en 1 toernooi (definitief 30/5 a.s.) te gaan tot aan de zomerstop, respectievelijk Jabeek, Havantia, Limbricht (uit) en Holtum.

 

Roosteren – Buchten                     11 april 2009

1 - 6

De uitslag van de wedstrijd doet een eenzijdig wedstrijdverloop vermoeden. De werkelijkheid was echter anders. Buchten was weliswaar de betere ploeg maar Roosteren speelde zeker niet onverdienstelijk.
We begonnen de wedstrijd met een selectie van slechts 11 man. Enkele vaste krachten ontbraken om de meest uiteenlopende redenen, van blessures, het meelopen van de kennedymars tot en met het verstoppen van paaseieren. Marc Smeets begon aan de wedstrijd ondanks een vervelende kwetsuur aan de bal van zijn voet (of zoiets). In situaties waarin hij de bal aan zijn voet heeft komt hij over het algemeen beter uit de verf, al zit ook bij Marc de sleet er soms wel op. Hij moest echter snel uitvallen. Gelukkig was Jos Cremers inmiddels komen opdagen, eigenlijk wilde hij thuis het gras maaien maar waarschijnlijk ontbrak hem daarvoor de motivatie op dat moment.
Snel kwamen we op een 1 – 0 achterstand. Maar ook aan de andere kant kwamen er kleine mogelijkheden. Dit resulteerde dan ook in een verdiende gelijkmaker door een bekeken en zeer droge schuiver in de linkerbenedenhoek van onze bonkige gelegenheidsspits en stormram Paul Leurs. Daarna had Buchten toch het betere van het spel. Ons centrale verdedigingsduo was in het begin van de wedstrijd nog niet op elkaar ingespeeld, dit leidde tot enig gehakketak tussen onze laatste man en onze voorstopper. De heren waren het niet geheel eens over de te volgen speelwijze, kern van het verschil in inzicht was de niet aflatende aanvalsdrang van onze voorstopper. Na een kort debat en een kleine interruptie van onze rechtsback zaten de heren weer op een lijn. Buchten kreeg enkele goede kansen ondanks kranig en fel verweer van onze laatste linie. Twee van deze kansen werden verzilverd. Onze keeper kon ondanks zijn imposante verschijning en soms fabelachtige reflexen weinig uitrichten tegen deze treffers. Toch speelde we de wedstrijd aardig mee maar we konden dit niet uitdrukken in een meer evenwichtig scoreverloop.
Na de rust, waarin verbaal nog eens de puntjes op de i werden gezet, zijn we de tweede helft met het volste vertrouwen gestart. Enkele scenario’s om te komen tot een snelle en verdiende gelijke stand waren reeds gedetailleerd doorgesproken. De tweede helft verliep gelijkopgaand. Buchten was wellicht wat meer aan de bal maar het wedstrijdbeeld was zeker niet eenzijdig. Zowel Buchten alsook Roosteren kreeg een aantal kansen. Buchten was echter meer trefzeker in de afwerking, waarbij de engel op de lat van onze doelwachter hem helaas regelmatig in de steek liet. Onze voorwaartsen konden weliswaar enkele goede kansen creëren maar waren zeer ongelukkig in de afwerking, vrouwe fortuna was niet aan hun zijde  De tweede helft werd nog ontsierd door een incident tussen onze linksback en de doelman inzake een twijfelachtige terugspeelbal. Beide heren konden het maar niet eens worden over de kwaliteit van deze inspeelbal en dat staken ze zeker niet onder stoelen of banken. 
Uiteindelijk stond er na het laatste fluitsignaal, van de verder onopvallend leidende scheidsrechter,  een eindstand op het bord van 1 – 6 . Zoals in de inleiding al aangegeven, erg geflatteerd. Buchten is een van de beste ploegen in onze serie en na een reeks van overwinningen en goede wedstrijden liepen we tegen een ruime nederlaag op. Deze week zullen we de scherven bij elkaar moeten rapen. Aangetekend dient nog te worden dat Buchten over een zeer jonge en getalenteerde selectie bezit, met een gemiddelde leeftijd van pak ‘m beet halverwege de dertig. Onze selectie is aanmerkelijk ouder, maar dus ook meer ervaren. Dit surplus aan ervaring gecombineerd met ons spelinzicht, atletisch vermogen, onze  wedstrijdmentaliteit en onze kernkwaliteit “het coachen van elkaar”, moet de basis vormen om de volgende confrontatie met deze topploeg met vertrouwen tegemoet te zien.

ROOSTEREN – CAESAR2      04-04-200

3 – 2 (3 – 2)

De oplettende lezer zal afgelopen week het verslag van de wedstrijd Thorn – Roosteren gemist hebben, jullie verslaggevers zijn hierin een verklaring verschuldigd. Ná de match, tijdens het douchen, viel de zeep. Marc Smeets en Jo Keltjens, freelance-journalisten van dienst, bukten zich gelijktijdig, waarbij zij met hun hoofden frontaal tegen elkaar opbotsten. Uitgerekend de respectievelijke hersenkwabben waar de niet onbelangrijke informatie over voetbal, snelle auto´s, hete vrouwen, blitse mobieltjes en andere gadgets wordt opgeslagen, liepen bij deze collisie letsel op! Bijgevolg raakte het denkpatroon van beide heren zodanig in de knoop, dat de onderlinge communicatie spaak liep en zij s´avonds met hun mobieltjes naar bed gingen i.p.v. hun hete vrouwen! Buiten deze black-out bleef het bukincident verder zonder gevolgen.
Voor een gedetailleerd verslag van de wedstrijd vanuit het perspectief van tegenstander Thorn, verwijs ik graag naar de site van de FC Maasgouw. Beperk ik mij tot het benoemen van de doelpuntenmakers aan Roosterse zijde: tweemaal Paul Leurs (de eerste een juweel!) en Sjra Streukens (aanvallende voorstopper). Daar Thorn eveneens driemaal het net wist te vinden, eindigde de partij dus in een 3 – 3 gelijkspel.
Liefst 15 liefhebbers meldden zich zaterdag aan de aftrap voor de wedstrijd tegen Caesar2. De gemiddelde leeftijd van deze vriendenploeg ligt ver onder die van de thuisploeg, waardoor zij als een pittige en lastige tegenstrever worden ervaren. In de eerste 10 minuten werden er over en weer wat kleine speldenprikken uitgedeeld. Naïef verdedigen leidde de 0 – 1 in: de spits van Caesar2 kon via het been van Rob Simons binnenschieten, onze keeper Hans lag helaas al in de verwachte hoek.
Kort hierop viel de gelijkmaker. Jo Keltjens penetreerde in het vijandelijke strafschopgebied, wilde uithalen, maar kwam niet goed uit met zijn passen. Onbedoeld bediende hij de attent meegelopen Theo Simons, die koelbloedig afrondde. Na opnieuw door een splijtende pass van John Rooijen te zijn weggestuurd, kon Jo een tweede poging wagen de Caesardoelman te verschalken. Laatstgenoemde kreeg hier echter nog een paar vingers achter, maar haantje-de-voorste Marc Smeets was er als de kippen bij om deze “abstauber” in het hok te jagen! 2 – 1.
Een te opzichtige breedtepass van praatpaal S. werd onderschept, afgelegd en afgewerkt: 2 – 2. Nog vóór de thee kon onze centrumspits Theo worden gelanceerd, die twee tegenstanders in de luren legde met een kapbeweging (mét vergunning!). Knap krulde hij de bal voorbij de graaiende handen van de doelverdediger in de lange hoek. 3 – 2 rust- en naar later bleek, eindstand.
In de tweede helft ging Roosteren op jacht naar een score-uitbouw; Paul Leurs, voor Theo ingevallen op diens positie, Marc Smeets en Albert van de Gazelle (met een bekeken kopbal), waren dicht bij een treffer, maar konden het net niet doen bollen. Ook voor de neus van Hans Puts werd het bij momenten hachelijk. Diezelfde doelman moest zich halverwege de tweede helft laten vervangen, wegens opspelende knieklachten.
Hierdoor moest Paul in het doel en mocht Jo nog even mee draven. Toen een aanval van Caesar door de prima acterende leidsman Thuur Niessen vanwege buitenspel werd afgeblazen, dreigde de sfeer enigszins grimmig te worden. De neutrale arbiter voelde dit perfect aan en blies de wedstrijd ten einde. Een verdiende overwinning voor de onzen, die met een kratje Erdinger als dorstlesser werd gevierd.

Opstelling: Hans Puts (Paul Leurs), doel. Hub Henckes, Sjra Streukens, Rob Simons (Ad Theeuwis) Ron Pustjens (Jack Nijs) verdediging. Henri Dols, John Rooijen, Wim Demandt middenveld. Jo Keltjens (Albert van de Gazelle), Theo Simons (Paul Leurs) en Marc Smeets aanval.    

 

FC RIA – ROOSTEREN                21-03-2009

2 – 3   (1 – 1)

Na de eclatante zege op SC Susteren reisden 13 dappere strijders vol vertrouwen naar Nieuwstadt voor de stadsderby tegen de locale FC RIA. Onder druk van Bert van Marwijk moest onze coach keeper Maarten Puts weer in genade aannemen en onder de lat plaatsen; Kenneth Niessen stond sportief zijn plaats af en hanteerde de vlag. Bij afwezigheid van Paul Leurs, die na zijn hattrick in het 3^e een lang weekend vrijaf genoot, bekostigd uit de bonuspot van datzelfde derde elftal…, speelden Sjra Streukens en Ron Pustjens centraal, geflankeerd door gelegenheidsback Wim Demandt links en vaste rechtsback Hub Henckes. Hub was, met hulp van de orthodontist tot de tanden toe bewapend, hij had zich zelfs een ijzerhoudend voedingssupplement toegediend! Dat dit niet direct de sleutel tot succes was, bleek in de rust: moegestreden liet hij zich vervangen door Jos Cremers. Desgevraagd liet Hub optekenen dat de wedstrijd voor hem op slot zat!
Kilometervreters John Rooijen en Albert Puts controleerden het middenveld, bijgestaan door de “valse” linkshalf Marc Smeets. De voorhoede werd gevormd door Albert van de Gazelle, Theo Simons en Jo Keltjens. Deze laatste had midweeks, op invitatie van de damclub ZBWW (Zwart Begint Wit Wint), nog de zware van Dam tot Dambord testwedstrijd afgewerkt. Dat hij hiervan geen hinder ondervond, bleek na 3 minuten: met een eveneens jagende Theo Simons, zette hij de libero van FC RIA zodanig onder druk, dat deze de bal maar half wist weg te werken. De alerte Theo speelde vervolgens direct diep, waarop Jo alleen nog de goalie hoefde uit te spelen: 0 – 1. In de volgende 20 minuten had Roosteren een sterke fase met goed combinatievoetbal. Echter, zoals dit seizoen gebruikelijk,  mankeerde de precisie in de eindpass, respectievelijk de afronding.
Vijf minuten voor rust deed zich een onvervalste voetbalwet gelden: laat nóóit een aanvaller in zijn eigen strafschopgebied meeverdedigen!!! Een hoekschop van FC RIA werd door Jo Keltjens in eigen doel gekopt, 1 – 1. Als verzachtende omstandigheid mocht Jo aanvoeren, dat het zonlicht en de reflectie hiervan op zijn kalende schedel, hem hadden verblind. Na de thee werd het elftal op enkele plaatsen gewijzigd: Ron verhuisde naar de linksbackpositie, terwijl Rob Simons zijn plek als libero innam. Jos Cremers nam als rechtsback de honneurs waar voor Hub en Wim schoof een linie naar voren, op de positie van Marc, die voldoende valse meters had gemaakt!
FC RIA kwam na knullig verdedigen op 2 – 1. Iets later zag de scheidsrechter in een regulier, mannelijk duel een strafschop voor de thuisploeg. Hierop reageerden enkele spelers verrast en verontwaardigd, maar de arbiter hield voet bij stuk. De penalty werd door de spits van FC RIA bewust naast geschoten, geheel in de geest van Fair-Play. Dit was voor Roosteren de aanzet er een schepje bovenop te doen. John Rooijen stuurde Jo voor een rush langs de zijlijn; deze omspeelde eerst zijn directe tegenstander, stuurde daarna de laatste man het bos in en bediende Theo Simons met een breedtepass op maat: 2 – 2. Roosteren rook nu bloed en terwijl het thuispubliek zich verzoende met een gelijkspel, trok Roosteren nog een keer ten strijde. Via John kwam de bal bij Albert van de Gazelle, die keurig aflegde op naamgenoot Bèr. Met veel gevoel krulde deze de bal prachtig in de linkerbovenhoek: 2 – 3. Niet lang daarna nam de scheids zijn beste beslissing van die middag, hij blies af! Wederom een verdiende overwinning voor de onzen, weliswaar moeizaam tot stand gebracht.
Volgende week staat de lastige uitwedstrijd bij het onbekende Thorn op de speelkalender. Nog niet bekend is of we vanuit Maasbracht, via Wessem met het fietsveer gaan, maar dat laat de coach ons tijdig weten. Wél is de datum voor het eetfestijn bij De Garage bekend: 9 mei a.s. na de uitmatch tegen Limbricht.

 

Roosteren – Susteren                 14-03-2009

4-0       (3-0)

Op deze druilerige zaterdag stond de beladen wedstrijd tegen S.C. Susteren op het programma. Voor deze wedstrijd hadden we 13 spelers ter beschikking. Coach Theo werd echter geconfronteerd met een keepers problemen. Probleem 1: Doordat de scheidsrechter niet was komen opdagen moest onze eerste doelman Arthur Niessen de fluit ter hand nemen. Probleem 2: Onze tweede keeper Hans Puts die afgelopen week tegen S.V.E. zijn keepers outfit was vergeten (zie verslag 14-03) was hierdoor zo van slag , dat hij uit pure frustratie hard met zijn hand op een muur beukte hetgeen tot gevolg had dat hij nou thuis zit met een gebroken middenhandsbeentje. Theo zag zich genoodzaakt om zijn libero Paul Leurs in het doel te zetten dit bleek een gouden greep. Paul groeide namelijk uit tot een van de uitblinkers in deze wedstrijd. Er moest nog een reserve speler worden aangewezen en dit werd Jo Keltjens. Coach Theo had hiervoor een gegronde reden. Jo staat namelijk door zijn goede spel van de laatste weken nadrukkelijk in de belangstelling van diverse clubs uit de regio. Zo zaten er zaterdag o.a scouts van de visclub, de gymclub en de damclub op de tribune. Aangezien coach Theo zijn rechterspits absoluut niet kwijt wil werd Jo om die reden buiten de ploeg gelaten en werden de vele scouts op de tribune verrast door het niet spelen van Jo. De wedstrijd begon en Susteren probeerde meteen het initiatief te nemen. Echter door ons iets te laten terugvallen en compact te spelen wisten ze niet echt gevaarlijk te worden. Susteren dat steeds van achteruit probeerde op te bouwen werd hierbij vroeg gestoord door onze voorwaartse en dit leidde tot de 1-0. De keeper van Susteren werd zo onder druk gezet dat zijn pass recht in de voeten van Theo belande deze bedacht zich geen moment en krulde de bal in het lege doel. Susteren bleek niet echt onder de indruk van dit doelpunt en ze bleven rustig vanuit hun defentie opbouwen. Ook werden ze enkele keren gevaarlijk maar dan was daar altijd de uitblinkende Paul Leurs die een grote sta in de weg werd voor Susteren. Zelf bleven we ook onze kansen creëren en dat resulteerde in de 2-0 een mooie steekpass van Theo op Henry Dols werd door deze laatste mooi afgerond. Hiervan schrok Susteren toch wel en hun trainer stuurde 4 reservespelers de dugout uit.Met de thee in het vooruitzicht wisten we zelfs nog op 3-0 te komen. Weer was het een mooie aanval over verschillende schijven waarbij de laatste schijf John Rooyen was die koelbloedig afronde. Tijdens de rust werd Henry Dols vervangen door Jo Keltjens dit had tot gevolg dat Bjorn Leurs de vlag ter hand nam voor de tweede helft. Het was even afwachten of hij wel objectief zou zijn aangezien hij onder contract staat bij onze tegenstander. Hij vlagde echter een foutloze tweede helft. In deze tweede helft kwamen we niet meer in de problemen en hadden we zelfs de mogelijkheid om onze tegenstander op een grote nederlaag te trakteren. Er werd echter nog maar een keer gescoord wederom ging er een blunder van de keeper aan vooraf en het was Jo Keltjens die hier dankbaar van profiteerde. De scouts die voor hem op de tribune zaten hadden toen allang de warme kantine opgezocht. Een mooie 4-0 zege tegen een op papier goede tegenstander. Volgende week is FC RIA onze tegenstander een wedstrijd die we met een goed gevoel tegenmoet kunnen zien

S.V.E. – Roosteren                  07-03-2009

2 – 3 (1 – 1)

Na het echec van vorige week reisde een op revanche belust Roosteren naar Einighausen voor de wedstrijd tegen de plaatselijke club S.V.E. Jammer genoeg meldden zich op de wedstrijddag nog enkele coryfeeën af, om uiteenlopende redenen. We noteren zieken, verhinderden, andere prioriteitsstellingen en motivatieperikelen!
Een niet nader te noemen medespeler dacht klaarblijkelijk dat we naar de Sauna Vereniging Einighausen gingen, want hij had alleen een handdoek in zijn sporttas… Diezelfde Hans P. uit Oud-R. vlagde overigens een foutloze wedstrijd…
Onze coach zag zichzelf geplaatst voor de lastige opgave, zowel een representatief, als ook uitgebalanceerd elftal de wei in te sturen. Thuur zag een compleet nieuw centraal verdedigingsduo voor zich, in de personen van Rob Simons (libero) en Ron Pustjens (ausputzer), met de vertrouwde backs Hub Henckens en Jack Nijs. Het beweeglijke middenveld bestond uit Wim Demandt, Bèr Puts en Ad Theuwis. De voorhoede werd gevormd door Jo Keltjens, Theo Simons en Jos Cremers.
De eerste helft ging qua score en spelaandeel gelijk op, al had Roosteren meer opgelegde kansen. De voorwaartsen, die elkaar in het samenspel wel redelijk vonden, hadden echter het vizier niet helemaal op scherp staan.
Nonchalant uitverdedigen onzerzijds leidde de 1 – 0 voor de thuisclub in; een onnodige vrije trap werd schitterend in de linkerbenedenhoek geplaatst. Thuur had nog wel nadrukkelijk om een muurtje gevraagd, maar omdat we geen metselaars en voegers in onze selectie herbergen, voelde niemand zich aangesproken…
Gelukkig viel de 1 – 1 niet lang daarna; Theo lanceerde met een vernuftig steekballetje Jo, die met een afgemeten voorzet het hoofd van Jos vond. Via de binnenkant van de verre paal knikte Jos prachtig binnen.
Na de thee, met de wind in de rug, ging het Roosteren meer voor de wind(?). S.V.E. werd teruggedrukt en Roosteren had een duidelijk overwicht. Dat werd echter niet meteen in doelpunten uitgedrukt, al waren er volop kansen.
Halverwege de tweede helft stuurde Wim Jo maar weer eens op pad. Deze omspeelde zijn 3^e directe tegenstander van die dag en krulde de bal om en over de verdediging op de knikker van Theo: 1 – 2. De 1 – 3 viel volgens hetzelfde stramien: voorzet Jo, volley Jos. (die badmintontraining op de donderdagavond betaalde zich hiermee vet uit!) S.V.E. stelde hier nog één mooie, vloeiende aanval tegenover, over slechts 3 schijven: 2 – 3.
Met een uitblinkende Rob Simons en een wat meer controlerend spelende Bèr, kwam Roosteren niet in de problemen en mochten wij het zoet der overwinning smaken.
Buiten de 3 punten, nam Hub ook nog een fles Dujardin mee naar huis, gewonnen bij het dobbelen. (hij had zich voor €30 ingekocht).
Voor de beladen derby tegen SC Susteren volgende week heeft coach Theo een besloten training gepland. Deze is zelfs voor de eigen spelers niet toegankelijk, zo besloten is die!

Dieteren – Roosteren                 28-02-2009

4 – 3   (2 – 3)

De tweede match van het seizoen 2009 voor de “old boys”, Dieteren-uit. Gezien de aanwezige kwaliteit in de selectiegroep voor deze speelmiddag een wedstrijd om met vertrouwen naar uit te kijken. Ook wilden de spelers zich revancheren voor de jongste nederlaag tegen onze buren (zie verslag 01.11.2008), een beschamend 0 – 6 verlies!
Ten opzichte van de vorige ontmoeting, was deze keer de tegenpartij enigszins gehavend, hierdoor rekenden sommige roodwitten op een eenvoudige zege. Niets was echter minder waar…, de gastheren legden een opportunistisch spel op de goed bespeelbare grasmat en troefden ons af op scherpte, overtuiging, creativiteit, concentratie, efficiency en resoluut afstraffen van fouten, kortom: SOCCER!
Toch zag het na het verstrijken van de eerste helft nog zonnig uit voor de Roosterse 40-plussers, een 3 – 2 voorsprong door doelpunten van Jo Keltjens, Jack Golsteijn en Albert Puts. De 0 – 1 kwam na 8 minuten tot stand: Jack Golsteijn wist een diagonale loopactie van Jo Keltjens op waarde te schatten en bediende deze met een uitgekiende pass, waardoor Jo met een omtrekkende beweging rondom de keeper de bal uiteindelijk in het doel kon dribbelen.
Helaas leidde een onzuivere breedtepass van diezelfde Jo de 1 – 1 in, doordat er in diverse zones niet adequaat werd ingegrepen en Jack Nijs niet berekend was op het geweldige effect van de bal na de stuit!
Twee goede acties van onze Bèr resulteerden in een op dat moment verdiende 3 – 1 voorsprong. Eerst legde hij uit een vrije trap het balletje breed op Jack Golsteijn, die, zoals Jack dat nu eenmaal kan, verwoestend uithaalde. Vervolgens soleerde Bèr, na een wat gelukkige interceptie, naar het vijandelijke doel en rondde hij met een geplaatste schuiver af.
Een kopbal van Jo Keltjens miste kracht, waardoor de Dieterse goalie nog wist in te grijpen. Theo Simons zag een geheel vrijstaande Bèr helaas over het hoofd en besloot zelf af te sluiten en miste jammerlijk. Hierop greep de coach Theo Simons in en wisselde de speler Theo Simons!
Opnieuw weifelend handelen in de defensie bracht de 2 – 3 op het scorebord. Na de ranja en met 3 verse krachten in de ploeg ging Roosteren op zoek naar de knock-out. Die kwam er dan ook…, alleen was het de Dieterse formatie, die de tik uitdeelde. De gelijkmaker kwam letterlijk en figuurlijk uit de lucht vallen, een voorzet van links viel over alles en iedereen in de lange hoek, Lucky shot nr.1. De 4 – 3 werd wederom vanaf de linker kant voorbereid: een knap gekrulde voorzet werd door een huurling van SC Susteren pardoes op de slof genomen, Lucky shot nr.2.
Roosteren wist hier niets tegenin te brengen, er zat zand in de doorgaans geoliede machine! Te weinig vernuft en overleg en teveel balverlies en besluiteloosheid, maar ook, eerlijk is eerlijk, een naar vermogen presterende, prima tegenstander!
Ronald Koeman vatte het s´avonds bij Studio Voetbal treffend samen: soms heb je er zo´n wedstrijd bij, waarin niks lukt. (alleen had hij, als trainer van Valencia, wekelijks zo´n match). Kopjes leegmaken en volgende week weer fris van de lever tegen SVE.    

Roosteren – De Kraaien                                            08-02-2009

6-2       (4-1)

Na een welverdiende rustperiode was het zaterdag dan zo ver de eerste wedstrijd na de winterstop stond op het programma en wel tegen de kraaien uit Sittard. Het was even afwachten hoe het met de conditie zou zijn. We hadden na de laatste wedstrijd tegen ’t Ven allemaal een trainingsschema meegekregen van onze coach , maar gezien de omvang van sommige spelers was het maar de vraag of daar wel gebruik van was gemaakt. Ook hadden we nog een oefenduel gepland tegen onze vrienden van het derde elftal. Deze jaarlijks terugkerende wedstrijd kon echter geen doorgang vinden wegens de slechte weersomstandigheden. Toch verzamelde de bijna complete selectie zich deze dag in de kantine waarna er gezamenlijk met het derde elftal een uurtje gewandeld werd door de Roosterse natuur. Aansluitend werd er samen met de leden en supporters van vv.Roosteren de nieuwjaarsreceptie gevierd. Onze coach Theo had weer gezorgd voor een mooi overzicht van de eerste seizoenshelft dat door iedereen met veel interesse gelezen werd. Terug naar de wedstrijd van zaterdag. Hans Puts en Jos Cremers maakten na lang blessureleed hun rentree. Al snel bleek dat het met de conditie wel goed zat, er werd snel druk gezet op de verdediging van Sittard en dat leidde al na 10 min. Spelen in een riante 2-0 voorsprong. Eerst was het Theo Simons die een afgemeten voorzet van Jo Keltjens kon binnen tikken. Niet veel later waren de rollen omgedraaid en kon Jo uit een pass van Theo scoren. We bleven goed combineren echter tot scoren kwamen we niet meer. Dat deed wel onze tegenstander. De eerste de beste kans werd gelijk verzilverd 2-1. We lieten ons door dit tegendoelpunt niet uit evenwicht brengen en nog voor rust wisten we verder afstand van onze tegenstander te nemen. Een splijtende pass van Jack Golsteijn werd door Jo Keltjens mooi gecontroleerd en met een vloeiende beweging passeerde hij de keeper en scoorde de 3-1. Nog voor het rustsignaal werd het 4-1. Wederom was het onze topscorer Theo Simons die het net wist te vinden. Met een comfortabele voorsprong gingen we aan de thee. Wederom met liefde bereid door onze steun en toe verlaat Rene Simons. In deze pauze werd er een wissel toegepast, de moegestreden Hub Henckens moest het veld verlaten en zijn plaats werd ingenomen door Jos Cremers. Ook in de tweede helft bleven we de betere ploeg en onder leiding van Paul Leurs en Sjra Streukens zorgde onze verdediging dat nauwelijks iets werd weggegeven. Zelf bleven we goed voetballen en mooie kansen creëren. Jo Keltjens die wederom een mooie assist afleverde stond aan de basis van de 5-1 die door Marc Smeets bekwaam werd afgemaakt. De verder uitstekend keepende Hans Puts wist 10 min. Voor het einde de lachers op zijn hand te krijgen, met een uitgooi die niet zou misstaan in het programma BLOOPERS VAN HET JAAR leidde hij ongewild de 5-2 in. De wedstrijd was echter allang gelopen en het was Jack Golsteijn die met het mooiste doelpunt van de middag voor een passend slot van deze wedstrijd zorgde 6-2. Volgende week word de oefenwedstrijd tegen het derde elftal alsnog gespeeld. De selectie zal voor deze wedstrijd een trainingskamp beleggen op een verder geheim gehouden locatie.

’T Ven – Roosteren                             13-12-2008

4-0 (3-0)

Op deze ijskoude zaterdagmiddag stond de laatste wedstrijd voor de winterstop op het programma. Deze wedstrijd wordt traditiegetrouw gespeeld tegen ’T Ven uit Maaseik. Er werd om 14.15 uur verzameld bij cafe de tramhalte. Maar liefst 17 spelers waren vandaag ter beschikking waaronder onze gastspeler Mark Parren. Deze uiterst serieuze back wordt ieder jaar door de technische staf uitgenodigd om tegen ’T Ven een testwedstrijd te spelen, tenminste dat denkt hij zelf. In feite gaat het er alleen maar om dat deze speler s,avonds van de partij is in ons stamcafe bij het onderdeel “moppentoppers”. Verder bleek dat twee van onze trouwste supporters (Ton Kurvers en Rene Simons) de supportersbus die al om 13.00 uur was vertrokken vanwege de aangekondigde vuurwerkcontroles aan de grens gemist hadden. Bij hoge uitzondering konden deze heren alsnog meereizen met de selectie. Aangekomen bij het stadion van ’T Ven bleek dat de kleedruimte niet berekend was op deze invasie uit Roosteren. Nadat de opstelling bekend was gemaakt werden de zes reservespelers dan ook verzocht om het kleedlokaal te verlaten en zich pas om te kleden nadat de elf basisspelers dit gedaan hadden. Jack Nijs, Theo Simons en Hans Puts die tot de reservespelers behoorden hadden met de elftalleider van ’T Ven afgesproken dat ze zouden worden opgesloten, zodat ze niet buiten in de kou de wedstrijd hoefden te volgen. Echter Jo Keltjens had dit snel in de gaten en het feestje ging dan ook niet door voor de heren. Om 15.00 uur werd er afgetrapt en al snel bleek dat op deze ondergrond goed voetbal onmogelijk was. Speelden we vorige week nog op kunstgras, vandaag speelden we op een veld met geen gras dat ook nog eens bevroren was. Het was dan ook uitkijken dat men geen vervelende blessures zou oplopen. We kwamen al snel op achterstand, mede doordat er in Belgie bij het veteranenvoetbal geen grensrechters worden ingezet werd een duidelijk geval van offside door de scheidsrechter over het hoofd gezien dit betekende de 1-0. Niet veel later werd het zelfs 2-0. Onze keeper Arthur Niessen die even van te voren bij een luchtduel geblesseerd was geraakt was nog niet helemaal de oude waardoor hij een vrij gemakkelijke bal los moest laten en het voor de Belgische spits een koud kunstje was om te scoren. Voor John Rooyen kwam na 20 min. Voetbal een einde aan de wedstrijd. Door de harde ondergrond kreeg John problemen met zijn rug en moest zich laten vervangen. Toen hij het veld wilde verlaten werd hij door de scheidsrechter teruggeroepen. John die dacht dat hij nog een kaart met consumptiebonnen meekreeg kwam echter bedrogen uit. Het bleek namelijk om de sleutel van het kleedlokaal te gaan. We kregen nog enkele mooie kansen om terug in de wedstrijd te komen doch deze werden allemaal vakkundig om zeep geholpen. Onze Belgische vrienden wisten het net wel nog een keer te vinden en zo werd de ruststand bepaald op 3-0. Daar het steeds kouder begon te worden (wat waarschijnlijk met het weer te maken had) was de animo om te wisselen dan ook groot en al snel had onze coach vijf vrijwilligers gevonden waaronder de verslaggever van dit stukje. Na een lekkere warme douche vonden deze vijf spelers samen met de al eerder gewisselde John Rooyen en frikadellenbakker Rene Simons een knus plekje in de kantine. Helaas was het speelveld vanuit de kantine niet te aanschouwen waardoor er over de tweede helft niets meer te vertellen valt alleen dat het ook nog 4-0 werd. Na nog een tijdje in de kantine bij mekaar te hebben gezeten werd met z’n allen vertrokken naar cafe de tramhalte. Na eerst nog enkele consumpties genuttigd te hebben werd om 19.30 uur te tafel gedekt, waarna we ons te goed konden doen aan o.a. schnitzel, mosselen en gyros. Dit alles werd ons aangeboden door twee bobo’s die hier liever niet met naam genoemd worden. Na het laatste avondmaal werd nog enkele uurtjes gezellig bij mekaar gezeten waarbij de eerste helft van het seizoen nog eens onder de loep werd genomen en we tot de conclusie kwamen dat we enkele fraaie overwinningen hadden geboekt maar ook enkele gevoelige nederlagen moesten incasseren. Maar dat mits er geen spelers worden verkocht in de winterstop we niet op jacht hoeven te gaan voor versterkingen. Verder willen we namens de redactie iedereen fijne feestdagen en een gezond en sportief 2009 toewensen. Als laatste wil ik namens alle veteranen en hun echtgenotes, vriendinnen, kinderen en achterkleinkinderen onze sponsoren Ton Kurvers en Jack Golsteyn bedanken voor het aanbieden van het heerlijke eten. Het was SUPER.

Dit was voorlopig het laatste verslag, graag meld ik me weer bij het begin van de tweede competitiehelft.

 

NVC Schinnen- Roosteren             06-12-2008

0-5 (0-1)    

Twee weken geleden bleek in de wedstrijd tegen Fc Ria dat we de goede vorm te pakken hadden. Het was dan ook bijzonder jammer dat de wedstrijd van afgelopen week tegen SHH uit Herten niet doorging. Onze tegenstander kon helaas te weinig spelers op de been brengen. Met een week rust gingen we echter volle goede moed richting Schinnen waar de wedstrijd van vandaag op het programma stond. De tegenstander NVC Schinnen is een elftal dat voortkomt uit een vroegere buurtvereniging. De laatste jaren heeft deze ploeg zich behoorlijk versterkt en afgelopen jaar verloren we onze thuiswedstrijd nog met royale cijfers van deze tegenstander(2-6). Voor deze wedstrijd hadden we 13 spelers ter beschikking en dus moesten er 2 spelers aangewezen worden als reserve. De keuze viel deze keer op Jack Golsteijn en Sjra Streukens. Aangezien de wedstrijd op kunstgras gespeeld werd had Sjra hier weinig moeite mee, Sjra is namelijk nog een ouderwetse terrier die het gras moet kunnen ruiken en zonodig moet kunnen opvreten. Jack had echter meer moeite met zijn reservebeurt. Maar toen hij te horen kreeg dat hij mocht optreden als grensrechter was hij de koning te rijk. De wedstrijd begon en al snel bleek dat we erg moesten wennen aan het kunstgras. Vooral onze normaal balvaste voorwaartse hadden moeite om de bal te controleren. We hadden echter wel steeds een veldoverwicht en de eerste echte kans kregen we na een kwartier voetballen. Ad Theuwis,terug van een maand blessureleed kreeg de bal op de rand van het zestienmetergebied en het leek wel of Ad niet was weggeweest want nog steeds bleek hij over een geweldig afstandschot te beschikken. Zijn uithaal ging dan ook maar rakelings over het vangnet en kwam een meter of dertig verder in de beek terecht. Er werd snel een nieuwe bal opgetrommeld en de wedstrijd kon vervolgt worden. We bleven de betere ploeg en we kwamen dan ook terecht op een 0-1 voorsprong. Het was onze spits Theo Simons die zich knap vrij speelde en zijn uithaal was de keeper van Schinnen te machtig. Verder dan een enorme kans voor Marc Smeets die oog in oog met de keeper van dichtbij faalde kwamen we de eerste helft niet meer en we gingen dan ook met een 0-1 ruststand aan de thee. In de rust werden twee wissels toegepast. Hub Henckens (jetlag) en Ad Theuwis (spierpijn na zijn enorme uithaal in de eerste helft) verlieten het veld en hun plaats werd ingenomen door Sjra Streukens en Jack Golsteijn. Schinnen dat in de tweede helft op zoek ging naar de gelijkmaker gaf achterin wat meer ruimte weg en na een mooie aanval kwamen we op 0-2. Jack Golsteijn verstuurde een mooie pas op Theo Simons deze zag dat Marc Smeets zich voor het doel had vrijgelopen en zijn voorzet was op maat en Marc wist al vallend via de binnenkant van de paal te scoren. We bleken steeds beter met het kunstgras overweg te kunnen. Een ingestudeerde corner was de aanleiding voor de 0-3. Marc nam de corner kort op Theo deze speelde vervolgens de bal weer terug op Marc die op zijn beurt Ron Pustjens vrij zag staan. Ron speelde de bal in een vloeiende beweging door op Albert Puts die deze schitterende combinatie even zo fraai afronde in de rechterbovenhoek 0-3. De wedstrijd was hiermee gespeeld en de zichtbaar geïrriteerde tegenstander ging hierna enkele keren behoorlijk over de schreef. Bij een van deze zware overtredingen werd ons een vrije trap toegekend op ongeveer 20 meter van het doel. Daar we beschikken over enkele specialisten voor een dergelijke situatie was het even bezien waar de tegenstander de muur zou opstellen. De keuze viel op Jack Golsteijn om achter het kanon plaats te nemen zijn kogel ging dwars door de muur en verdween in de linkerbenedenhoek 0-4. Opnieuw een zware overtreding leidde tot een opstootje waarbij Theo Simons zoveel adrenaline opdeed dat hij enkele minuten daarna met een geweldige uithaal de 0-5 eindstand op het scorebord zette. Niet veel later klonk het eindsignaal en na een matige eerste helft konden we terug zien op een goede tweede helft en een verdiende zege. Volgende week spelen we onze laatste wedstrijd voor de winterstop. Deze wedstrijd wordt traditioneel gespeeld tegen ’t Ven uit Maaseik . Een echte interland dus. Dit is al jaren een risicowedstrijd. Het is dan ook niet mogelijk om voor deze wedstrijd losse kaarten te kopen. Supporters die deze wedstrijd willen bezoeken zijn dan ook genoodzaakt om een combikaart aan te schaffen. De bus zal vertrekken vanaf cafe de tramhalte om 14.15 uur

 

Roosteren-Fc Ria                   22-11-2008

5-1         (2-1)

Nadat er afgelopen week met 4-1 werd verloren van de veteranen van S.C. Susteren. Stond er voor deze week de thuiswedstrijd tegen het hoog geklasseerde Fc Ria op het programma. Een mooie gelegenheid om ons te revancheren. Het was even afwachten of de wedstrijd door kon gaan want de eerste winterse buien hadden zich dit weekend gemeld. Echter de scheidsrechter van hedenmiddag Dhr. Ton Golsteijn vond het geen enkel probleem om te voetballen. Het veld lag er prima bij en om de kou te verdrijven hadden enkele spelers warm gegeten en thuis dicht bij de verwarming gezeten. Om 15.00 uur werd er dan ook afgetrapt. De wedstrijd ging in eerste instantie gelijk op en er vielen over en weer wat kansjes te noteren. Maar het was Roosteren dat op voorsprong kwam. Een mooie aanval werd even zo fraai met een volley afgerond door Albert Puts 1-0. Lang konden we van deze voorsprong niet genieten. Een counter van de mannen uit Nieuwstadt werd bekeken afgerond en dat betekende de 1-1. Nog voor rust wisten we toch weer op voorsprong te komen. Jo Keltjens werd op de rand van de zestienmeter vrij gespeeld. Hij dook het strafschopgebied binnen en haalde verwoestend uit 2-1. Voor deze wedstrijd zaten we wat krap in de verdedigers. Hub Henckens (testwedstrijd voor FC Bangkok), Ad Theuwis (nog steeds sukkelend met zijn handicap) en Ron Pustjens (rugklachten vanwege het iets te uitbundig vieren van zijn doelpunt) waren er deze week allemaal niet bij. Zodat noodgedwongen een van onze aanvallers Albert v/d Gazelle als linksback werd geposteerd. Dit bleek echter een openbaring. En de afwezige spelers zullen dan ook vol aan de bak moeten willen ze Albert nog van deze plaats kunnen verdringen. Na de thee begonnen we weer fel aan de tweede helft. Er werd goed gecombineerd en de belangrijkste schakels in het elftal van onze gasten werden door onze middenvelders vakkundig uitgeschakeld.Als het al een keer gebeurde dat Fc Ria in de buurt van ons doel opdook waren het onze verdedigers die door goed ingrijpen verder onheil wisten te voorkomen. We waren in deze tweede helft duidelijk de betere ploeg en de 3-1 viel dan ook volkomen terecht. Het was Theo Simons die met een mooie voorzet Albert Puts in staat stelde om al koppend  3-1 te scoren. Marc Smeets die in de eerste helft al een keer de paal had geraakt zag wederom een inzet door de paal gekeerd echter de terug stuiterende bal werd door Theo Simons tegen de touwen gejaagd 4-1. Nadat Marc Smeets nog 2x de paal had geraakt (ja echt waar 4x tegen de paal deze wedstrijd) kreeg hij toch zijn welverdiende doelpunt. Hij reageerde attent op balverlies van de tegenstander en tekende voor de 5-1 eindstand. Weer een prima overwinning na een goede wedstrijd. Volgende week spelen we onze laatste thuiswedstrijd voor de winterstop tegen SHH uit Herten. Kaarten voor deze wedstrijd zijn zoals altijd te verkrijgen bij de bekende voorverkoop adressen.

SUSTEREN - ROOSTEREN              15-11-2008

4-1

Bij absentie van uw vaste verslaggever Mart Smeets, vandaag een verslag van JoJo Buitenzorg, het renpaard buitenbaan rechts!
Voor de uitwedstrijd tegen onze gevreesde buur Susteren hadden zich 12 dapperen gemeld bij bondscoach Theo. Ondanks de droge weersomstandigheden regende het afmeldingen, zodat het team een behoorlijke kwalitatieve aderlating moest ondergaan. Volgens Hub Henckens misten we de nodige spelers vooral bij het bijleggen…
De hamvraag was, of de selectie erin zou slagen de wisselvalligheid van de laatste 5 wedstrijden van zich af te werpen: na een ruim gewonnen wedstrijd volgde steevast een zeperd, waarin zelfs niet gescoord werd door Roosteren.
Buurman Susteren, de laatste jaren net telkens een nummertje te groot, kon nagenoeg een voltallige selectie presenteren, dus beloofde de match op voorhand een zware dobber te worden.
Niettemin wilde Roosteren op basis van inzet en strijdlust een goed resultaat neerzetten.
Na de eerste, aftastende schermutselingen, wist Susteren reeds in de 6e minuut het netje te vinden; Maurice Wilms krulde fraai een misschien wat makkelijk gegeven directe vrije trap binnen. Keeper Thuur stond triplex en aan de grond genageld, maar was kansloos!
Niet veel later leverde de rechtsback van Susteren pardoes de bal in bij Roosteren-spits Theo Simons, maar die weifelde net iets te lang, oog-in-oog met de keeper, waardoor deze nog een lichaamsdeel tegen de bal kreeg en de doelpoging verijdelde. Theo had geen plausibele verklaring voor zijn falen, maar omstanders meenden het geluid gehoord te hebben van klotsende schnitzels in Theo´s buikwand…
Onverzorgde opbouw van achteruit en chronisch tekort aan balvastheid op middenveld én in de aanvalslinie, werd in het verloop van de eerste helft tweemaal door Ger Waayen afgestraft. Met een 0-3 achterstand werd het kleedlokaal opgezocht. Onder het genot van een onvervalst bekertje ranja(!), werden de koppies bij elkaar gestoken om de tactiek en de spelopvatting voor de tweede helft te bespreken. Dat Roosteren erop gebrand was zich niet te laten afschieten, bleek uit de collectieve afwijzing van de aangeboden Apfelkorn. Men sprak elkaar moed in, immers met de juiste instelling was een acceptabel resultaat haalbaar. Helaas werkt niet iedereen in een instelling…
Susteren pakte snel de draad op van hun spel in de eerste helft, er was steeds wel weer iemand vrij aanspeelbaar en/of bereid in vrije ruimtes te lopen, waardoor de druk op Thuurs´ doel aanbleef. Het veelvuldig wisselen bracht echter wat onrust in hun spel, maar speelde ons in de kaart. Zo nu en dan konden wij speldenprikjes uitdelen, zonder tot echt uitgespeelde kansen te komen.
Maurice Wilms bracht na een prima solo Susteren op 4-0, alvorens Roosteren eveneens tot scoren kwam. Na een goed opgezette combinatie tussen Jo, Rob en Jos, wist laatstgenoemde vanaf de rechterflank een voorzet los te laten, die met de borst door Jo werd gecontroleerd en uiteindelijk door Ron Pustjens half-volley tot doelpunt werd gepromoveerd, schitterend!
Paal en lat stonden in het vervolg van de match een hogere nederlaag in de weg, zodat Roosteren met het 4-1 verlies aan de doelstelling van de rust had voldaan.
Met de wedstrijden tegen respectievelijk FC Ria, SHH, NWC Schinnen en `t Ven in het verschiet openbaren zich voldoende mogelijkheden aan de positieve kant van de score te eindigen. En dus liet men zich het pilsje en het broodje frikandel goed smaken!  

Roosteren  -   S en S boys                08-11-2008

9-2       (6-0)

Na de oorwassing van afgelopen week tegen Dieteren 0-6, stond er voor deze week wederom een thuiswedstrijd op het programma en wel tegen de S en S Boys. Dit elftal bestaat uit een combinatie van voormalige spelers van Slekker Boys en Susterse Boys. De technische staf had vrijdagavond in de kantine de tactiek voor deze wedstrijd doorgenomen. Echter deze kon al snel weer in de prullenbak. Toen bleek dat er zaterdag 2 spelers waaronder de keeper niet kwamen opdagen. Er werd even gepuzzeld en er werd besloten om Marc Smeets op doel te zetten. En Arthur Niessen werd aangewezen om deze wedstrijd in goede banen te leiden. Er werd nog even getwijfeld om Hub Henckens in het doel te zetten maar omdat S en S Boys met een levensgevaarlijke linksbuiten aantrad werd toch besloten om Hub als rechtsback te laten fungeren. Na enkele minuten was al snel duidelijk dat deze tactiek goed ging uitpakken. S en S Boys kreeg enkele enorme kansen die op een fantastische manier met enkele schitterende reddingen door onze keeper werden gepareerd. Na  deze stormloop van S en S Boys overleeft te hebben was het de beurt aan de rood/witten uit Roosteren. Een schitterende pas van John Rooyen stelde Jo Keltjens in staat om een perfecte voorzet af te leveren op Theo Simons die zich geen moment bedacht en de 1-0 binnenschoot. S en S Boys was door dit tegendoelpunt helemaal de kluts kwijt. (Ze hebben nog met zijn allen gezocht maar ze konden de kluts nergens meer vinden). De ene na de andere mooie aanval werd door ons op de mat getoverd,waarbij aangetekend dient te worden dat onze tegenstander ons daarbij geen strobreed in de weg legde. De doelpunten volgden zich dan ook in snel tempo op. Albert v/d Gazelle wist op spectaculaire wijze de 2-0 te scoren waarna het weer de beurt was aan onze beweeglijke spits Theo Simons die de 3-0 scoorde. Een eigendoelpunt van S en S Boys dat voor een groot gedeelte op naam komt van Albert v/d Gazelle betekende de 4-0. De wedstrijd was nu uiteraard gelopen en de grote Albert Puts show kon beginnen. Nog voor rust wist hij de 5-0 en 6-0 binnen te tikken. Tijdens de thee werd besloten om Marc Smeets die het in het doel erg koud had gekregen de plaats van Jo Keltjens te laten innemen en Jo nam op zijn plaats de rol van Marc als doelman over. S en S Boys bracht in de tweede helft hun nieuwe aankoop uit Ijsland “snowy white” tussen de lijnen en dit bleek een versterking want ook al bleven we de betere ploeg waarbij Albert Puts nog een echte hattrick wist te scoren en hiermee zijn aantal doelpunten in deze wedstrijd op 5 bracht moesten we toch 2 tegentreffers incasseren. Allereerst was er een vrije trap van een meter of 18 die door de Ijslandse spits fraai werd binnengeschoten. Even later werd diezelfde speler binnen het zestienmetergebied door onze keeper onderuit gehaald de toegekende strafschop werd door de gevloerde speler zelf binnengeschoten en bepaalde hiermee de eindstand op 9-2. Ron Pustjens die regelmatig mee ten aanval trok kreeg ook nog één mooie kans maar zijn keiharde afstandschot ging rakelings langs het vangnet. Misschien een idee voor de volgende wedstrijd om Ron meer in de aanval te posteren want zijn afstandschoten zijn een ware plaag voor onze tegenstanders. Al met al een mooie overwinning en een goede opsteker voor uitduel van volgende week tegen SC. Susteren.

Roosteren  -  Dieteren               01-11-2008

0-6    (0-2)

Nadat we afgelopen week de lastige uitwedstrijd tegen S.V.H. ’39 uit Herkenbosch met maar liefst 7-1 gewonnen hadden stond er deze week eindelijk weer eens thuiswedstrijd op het programma en wel tegen onze buren uit Dieteren. Deze ploeg die pas 2 jaar in het veteranenvoetbal actief is bestaat uit enkele goede en relatief jonge spelers. Verleden jaar was deze ploeg iets te sterk voor ons en we wisten dan ook van te voren dat het geen gemakkelijke middag zou worden. Met twee spelers in hun midden die hun voetbalkunsten bij Roosteren geleerd hebben (Wim Pustjens en Mark Halmans) begonnen we aan de wedstrijd, die gezien de slechte weersomstandigheden op het bijveld gespeeld werd. Dit tot groot ongenoegen van het massaal toegestroomde publiek , dat de wedstrijd nu niet vanaf de tribune kon bekijken maar genoegen moest nemen met een plaatsje langs de zijlijn in de stromende regen.Dieteren dat bij het begin van de wedstrijd maar 9 spelers ter beschikking had werd versterkt door Jack Nijs. Met 11 tegen 10 wisten we het Dieteren niet lastig genoeg te maken. Ze loerden in het begin op de counter met de razendsnelle Twan Laumen als aanspeelpunt. Dit wierp zijn vruchten af , want na 10 minuten kwamen ze goed door over de rechterkant waarna Roland Eberson de 0-1 binnenschoot. Intussen waren er nog enkele spelers van Dieteren gearriveerd en daardoor werd Jack bedankt voor bewezen diensten. In het verloop van de eerste helft bleef Dieteren de betere ploeg maar we wisten goed stand te houden. Zeer goed opletten van onze grensrechter Theo Simons voorkwam de 0-2. Bij een buitenspel situatie riep hij luid en duidelijk BUITENSPEL. Hij had echter geen enkel idee waarvoor de vlag diende die hij voor aanvang van de wedstrijd van de scheidsrechter had gekregen,deze hield hij dan ook keurig naar beneden. Dieteren dat uit deze situatie scoorde dacht dat het op 0-2 was gekomen maar overleg tussen scheidsrechter Arthur Niessen en grensrechter Theo Simons via de oortjes waarmee ze in kontakt stonden betekende dat het doelpunt alsnog werd afgekeurd. Toch kwam vlak voor het rustsignaal nog de 0-2 op het scorebord. Een verkeerde pas over de breedte van het veld werd door Dieteren onderschept en zonder veel moeite werd onze keeper gepasseerd. Na de thee kwam Jack Golsteijn , die zojuist was teruggekeerd van een welverdiende vakantie , nog onze gelederen versterken. Echter Dieteren bleef ook in de tweede helft de betere ploeg. Ze kregen ontzettend veel kansen en liepen dan ook uit naar een grote score 0-6. Wij als rood/witten konden daar in de tweede helft weinig tot niets meer tegenover stellen. Al met al een verdiende en royale nederlaag in deze derby. Een compliment verdiend wel nog onze keeper Theo v/d Gazelle die ondanks het incasseren van 6 tegendoelpunten ervoor zorgde dat deze wedstrijd niet met dubbele cijfers verloren ging. Ook waren we blij met de terugkeer van Jos Creemers die na lang blessureleed eindelijk weer eens de kicksen kon aantrekken. Dat Jos er lang uit was gweest was goed te zien na afloop in de kantine. Waar onze chefkok Rene Simons weer de nodige lekkere vette hapjes had klaar gemaakt. Jos wist niet meer goed hoe hij met de mayonaisefles moest omgaan en in plaats van op het broodje fricandel deed hij de mayo op zijn trui spuiten. Gelukkig was Jos toen al omgekleed want je moet er toch niet aan denken dat de mayo op zijn voetbaltrui was terecht gekomen. Het bleef ondanks de 0-6 nederlaag nog lang gezellig.

SVH’39 – Roosteren               25-10-2008

1-7 (0-3)

Nadat we vorige week de eerste nederlaag van het seizoen te verwerken kregen, het werd maar liefst 5-0 tegen onze streekgenoten uit Buchten, leek het onze coach verstandig om een praatsessie te houden. De koppen werden dan ook bij elkaar gestoken en de conclusie was dat de instelling in de wedstrijd tegen Buchten beneden peil was. Dit moest in de verre uitwedstrijd tegen SVH’39 beslist beter. Met een selectie van 13 spelers gingen we zaterdag richting Herkenbosch. Albert Puts die bij uitwedstrijden altijd rechtstreeks vanuit zijn woonplaats Sittard naar het voetbalveld van de tegenstander reist had zich echter vergist in de afstand. Hij kwam dan ook enkele minuten te laat en werd door onze coach dissiplinair gestraft. Hij mocht de eerste helft vanaf de zijlijn toekijken. Theo moest nu nog een reserve speler aanwijzen, dit werd Ron Pustjens. De reden was dat Ron een oude versleten voetbalbroek droeg. Na Ron voor volgende week een nieuwe broek belooft te hebben nam hij zonder morren genoegen met een plaats op de reservebank. Hierdoor was er een basisplaats weggelegd voor Hub Henckens. Dit was bijzonder omdat Hub vorige week nog met zijn voet in het gips liep. We begonnen zoals afgesproken fel aan de wedstrijd en de ene na de andere mooie aanval viel te bewonderen. Het kon dan ook niet lang duren of er zou een doelpunt vallen. En dit gebeurde dan ook in de tiende minuut. Theo wist te profiteren van een fout in de SVH’39 verdediging en scoorde de 0-1. Na de 0-1 bleven we de betere partij en na een kwartier werd John Rooyen vrij gespeeld op de rand van het zestienmetergebied. Hij zag de keeper iets te ver voor zijn doel staan en met een mooie boogbal wist hij de 0-2 te scoren. Nog vonden we het niet genoeg en na 25 minuten wist Marc met een prima pass John te bereiken deze stak het halve veld over waarbij hem geen strobreed in de weg werd gelegd en hij kon dan ook vrij gemakkelijk de 0-3 binnen werken. Hierna nam Roosteren wat gas terug en wisten de mannen uit Herkenbosch zowaar wat kansjes te creeren. Jack Nijs die geheel gefocust was op zijn directe tegenstander en deze dan ook overal volgde (ook toen deze even naar het toilet moest) liet de man met bal gewoon opstomen richting doel en het was aan goed keeperswerk te danken dat we hierdoor niet vlak voor rust een tegendoelpunt te verwerken kregen. Enige tegenvaller in de eerste helft was het uitvallen van Ad , die onderuit geschoffeld werd door zijn tegenstander. Dubbele pech voor Ad die al enkele wedstrijden had moeten missen vanwege een golftoernooi in Johannesburg. Voor de tweede helft had Herkenbosch enkele nieuwe spelers ingebracht en ze wisten ons even onder druk te zetten. Maar door sterk verdedigen wisten we ons doel schoon te houden. Na enkele foutieve passes van Hub ontlokte dit bij een van zijn medespelers de uitspraak of Hub misschien toch nog het gips om zijn voet had. Het bleef lange tijd 0-3 maar door een fout van de Herkenbosch keeper, die zich de bal liet ontfutselen door John werd het 0-4. Hiermee tekende John voor zijn derde treffer van de middag. Het verzet van Herkenbosch was hiermee gebroken. We liepen gemakkelijk uit naar een hoge score. Een vrije trap van Albert Puts die van richting werd veranderd betekende de 0-5. Herkenbosch geloofde het verder wel en er werd niet meer scherp verdedigd. Theo Simons en Albert Puts zorgde nog voor de 0-6 en de 0-7. Bij sommige spelers van Roosteren begonnen de krachten ook langzaam af te nemen. Dit was vooral goed te zien aan onze linksbuiten die door de aanschaf van een hondje de afgelopen week iets te weinig rust had gekregen. 5 minuten voor tijd werd de wedstrijd onderbroken door de voorzitter van SVH’39 deze had voor de scheidsrechter een rode kaart in petto. Deze goede man floot namelijk zijn laatste wedstrijd. Na een toespraak en het aanbieden van een bos bloemen werd de wedstrijd hervat. We waren echter al met onze gedachte bij de derde helft. Hierdoor wist SVH’39 de eer te redden. Met een knap afstandschot werd onze keeper verschalkt 1-7. Een mooie uitslag voor onze mannen die hiermee de verloren wedstrijd van vorige week weer volledig recht zette.

Buchten – Roosteren                         18-10-2008

5-0 (3-0)

Na een week verplichte rust, de wedstrijd van afgelopen week tegen St.Odilienberg werd helaas afgelast omdat onze tegenstander niet genoeg spelers op de been kon brengen, stond deze week de derby tegen Buchten op het programma. Voor deze wedstrijd hadden we 14 spelers ter beschikking. Toen we om 15.15 uur bij cafe de tramhalte verzamelde bleek dat de bus die ons zou vervoeren naar Buchten niet kwam opdagen. Er werden nog snel enkele auto’s opgetrommeld en zo konden we met ietwat vertraging toch richting Buchten afreizen waar we zouden proberen om onze ongeslagen status van na de zomerstop vast te houden. Na de successen van de laatste weken leek het onze coach geen enkel probleem om enkele gelouterde spelers een extra rustdag te gunnen. Maar al snel bleek dat we vandaag met een sterke tegenstander te maken kregen. Ze begonnen erg fel aan de wedstrijd en wij wisten daar als rood-witten weinig tegenover te stellen. Een te korte terugspeelbal van onze rechtsback Ron, die afgezien van de eerste 10 minuten verder een behoorlijke wedstrijd speelde werd door de spits van Buchten onderschept en keurig binnen geschoten 1-0. Bekomen van deze onverwachte achterstand trokken we fel ten aanval, echter de Buchten defentie stond als een huis. Verder dan enkele hoekschoppen en een afstandschot van Marc wisten we de eerste helft dan ook niet te komen. Buchten bleef wel gevaarlijk en het waren wederom twee onoplettendheden in onze verdediging die de 2-0 en 3-0 nog voor rust tot gevolg hadden. We gingen dan ook rusten met een stand die we niet gewend waren. Na een goede peptalk en het inbrengen van drie verse krachten werd er begonnen aan de tweede helft. Deze was nog geen 5 minuten oud of knullig balverlies van onze linksbuiten leidde een snelle counter van Buchten in die beheerst werd afgerond 4-0. Alle hoop om de wedstrijd in de tweede helft te doen kantelen was hiermee gelijk verdwenen. 20 minuten voor het einde van de wedstrijd moest Buchten verder met 10 man. We kregen hierdoor meer ruimte en dat leidde tot enkele kansjes. Deze werden echter niet benut en voor het eerst dit seizoen wisten we in een wedstrijd niet te scoren. Buchten deed dat nog wel een keer en bepaalde daarmee de eindstand op 5-0. Een grote en gevoelige nederlaag die ons weer met beide benen op de grond zet. Na de frustraties van ons afgedoucht te hebben togen we met zijn allen naar het clublokaal van Buchten waar we de wedstrijd nog eens rustig annaliseerde. Lichtpuntje deze middag was dat Ron tijdens het bekende dobbelspel de hoofdprijs in de wacht sleepte. We gingen dan ook richting Roosteren niet met drie punten maar wel met een mooie fles apfelkorn. Omdat Jo Keltjens toch nog niet geheel over de nederlaag heen was vroeg hij aan de mentalcoach of deze nog even met hem wou praten. Coach Theo was samen met linkerspits Marc bereid om samen met Jo om de tafel te gaan zitten en onder het genot van een lekkere hertog-jan werd de nare smaak van deze nederlaag weggespoeld. Het werd nog erg gezellig en toen ze huiswaarts keerden was de 5-0 nederlaag allang weer vergeten. Zo zie je maar dat de derde helft bij de veteranen ook erg belangrijk is.

Sportclub Leeuwen-Roosteren              04-10-2008

0-2 (0-1)

Op zaterdagmiddag stond de uitwedstrijd tegen sportclub Leeuwen op het programma. Vandaag zouden we 15 spelers tot onze beschikking hebben. Echter toen we om 16.00 uur bij cafe de Tramhalte verzamelde bleken er nog twee afmeldingen te zijn bijgekomen. Met 13 spelers togen we die middag dus richting Roermond waar we zouden proberen om onze ongeslagen status vast te houden. Toen iedereen in het kleedlokaal aanwezig was werd allereerst Ad Theuwis in het zonnetje gezet, Ad had namelijk de wedstrijd tegen Linne van afgelopen week moeten laten schieten omdat hij op moest voor zijn golfdiploma wat hij met goed gevolg heeft afgelegd, hij beloofde ons verder aan zijn handicap te gaan werken. Hierna was het de beurt aan onze leider Theo Simons, die iedereen een nieuw paar voetbalsokken met de naam van vv Roosteren kon aanbieden. Na de opstelling bekend gemaakt te hebben gingen we met nieuwe sokken en een goed gevoel de wei op. Toen iedereen klaar stond voor de aftrap en de scheidsrechter op zijn fluitje wilde blazen bleek dat Jack Nijs vergeten was om een voetbalshirt aan te trekken. Na snel handelen van onze reservespeler Marc Smeets, die zijn truitje ter beschikking stelde kon de wedstrijd met enkele minuten vertraging toch beginnen. We wisten onze tegenstander gelijk onze wil op te leggen en dit leidde tot enkele goede kansen echter onze spits Theo Simons zag zijn inzette (een schuiver voorlangs en een kopbal) geen doel treffen. Onze tegenstander kreeg geen grip op de wedstrijd en hun spaarzame uitvallen werden vakkundig in de kiem gesmoord door onze sterk spelende verdediging of door uitstekend vlaggen van onze grensrechter Ron Pustjens. Waarbij aangetekend dient te worden dat Ron een keer wel erg fanatiek vlagde waardoor de vlag het begaf en Ron alleen met het stokje als een volleerd estafetteloper langs de zijlijn liep. We bleven onze tegenstander op eigenhelft vastzetten en dit leidde na 25 min. Tot de 0-1 Een mooi driehoekje tussen Jo Keltjens, Theo Simons en Wim Demandt werd door Jo afgerond met een pas op de vrijstaande Albert v/d Gazelle deze zag zijn inzet in eerste instantie nog gestopt door de keeper echter in de rebound wist hij alsnog de 0-1 te scoren. Verder gebeurde er in de eerste helft weinig opwindenst tot 1 min. Voor rust. Jo werd op recht de diepte ingestuurd door John Rooyen vanaf de achterlijn wist hij de bal voor het doel te brengen waar Theo klaarstond om de 0-2 aan te tekenen. De grensrechter stond echter met de vlag in de lucht, waarbij hij als uitleg gaf dat het buitenspel was geweest. Toen Theo zei dat het dit niet kon zijn omdat de bal werd teruggelegd bedacht hij zich en zei toen dat de bal de achterlijn had gepasseerd wat Jo weer ontkende. De treffer werd echter geannuleerd en we gingen met een 0-1 stand rusten. Met twee verse krachten begonnen we aan de tweede helft. Daar onze tegenstander nog maar met 10 man speelde kregen we nog meer ruimte en dit leidde tot vele kansen of het nou kwam door de nieuwe sokken die nog niet ingelopen waren, maar alle kansen werden vakkundig om zeep geholpen. 10 min. Voor tijd was het echter het bekende recept, Jo ging er maar weer eens op rechts vandoor en zijn afgemeten voorzet werd nu wel op waarde geschat en Theo Simons knalde dan ook onberispelijk binnen 0-2. Na het laatste fluitsignaal was de conclusie dat we niet onze beste wedstrijd van het seizoen gespeeld hadden maar toch gingen we weer met 3 punten richting Roosteren. Pluspunt was wel dat onze verdediging vandaag niets weggaf en voor het eerst werd dit seizoen de nul vastgehouden.

Roosteren-Linne                               28-09-2008

4-1 (1-1)

Voor de thuiswedstrijd tegen de zebra’s uit Linne konden we beschikken over een ruime selectie. Maar liefst 14 spelers hadden we zaterdag tot onze beschikking. Echter tijdens de warming-up bleek dat onze rechtsback Jack Nijs wegens rugklachten niet kon spelen. Jack werd dan ook buiten de ploeg gehouden en werd tevens aangewezen als grensrechter. Na in het verleden wel eens met ruime cijfers van deze tegenstander te hebben gewonnen, bleek toch al snel dat het vandaag niet zo’n makkie zou worden. Linne startte erg fel en al gauw was er de nodige irritatie binnen het veld, doch deze werd vakkundig onder controle gehouden door de sterk leidende scheidsrechter Har Hermans. Na zo’n 10 minuten in de wedstrijd werd Jo keltjens op rechts weggestuurd, na een knappe passeerbeweging wist hij de vrijstaande Marc Smeets te bereiken die de bal vanaf een meter of zeven koelbloedig binnen schoot. 1-0. Lang mochten we van deze voorsprong niet genieten. Een lange bal vanuit de Linne defensie werd door onze verdediging verkeerd beoordeeld en het was voor de spits van Linne een koud kunstje om de bal langs onze doelman Arthur Niessen binnen te tikken. 1-1. Over en weer waren er nog wat kansjes maar de rust werd met een 1-1 stand bereikt. Na de thee kwam Linne sterk uit de startblokken maar door falen van de Linner spitsen en uitstekend keeperswerk van Arthur Niessen wisten we deze stormloop te overleven en langzaam wisten we de wedstrijd naar onze hand te zetten. Een overduidelijke handsbal van de Linne aanvoerder binnen het zestienmetergebied werd door de scheidsrechter terecht bestraft met een penalty, deze werd feilloos binnen geschoten door Paul Leurs. 2-1. Linne zette hierna nog een keer aan maar echt gevaarlijk werden ze niet meer. Na een ten onrechte afgekeurde goal van Jo Keltjens (de enige misser van de scheids), was het een schitterende combinatie tussen Theo Simons en Albert Puts die door laatstgenoemde beheerst werd afgerond. 3-1. Het verzet van Linne was hiermee gebroken en de mee doorgeschoven centrale verdediger Paul Leurs bepaalde met een afstandschot en zijn tweede doelpunt van de middag de eindstand op 4-1. Al met al een terechte overwinning voor onze jongens. Voor volgende week staat de uitwedstrijd tegen sportclub Leeuwen op het programma. De taak voor onze jongens om de ongeslagen status van na de zomerstop vast te houden.

blog comments powered by Disqus