• 1
  • 2
  • 3
Welkom bij VV Roosteren!

VOETBALLEN IN ROOSTEREN.


Al vanaf 1944 wordt er in clubverband gevoetbald in Roosteren.

Direct na de Eerste Wereldoorlog bestond de club Limburgia” in Roosteren. De vermoedelijke oprichtingsdatum was 19 mei 1919. Veel is over deze club niet bekend.

Een reglement en enkele medailles zijn de enige herinneringen die nog voorhanden zijn.

Vermoedelijk zijn alle clubspullen in de Tweede Wereldoorlog verloren gegaan.

Namen van de spelers die in deze periode meespeelden zijn: J.Schrijnemakers, Eduard Kelleners, W.Rutten, H.Claessen, J.Smeets, N.Jennisssen, Gebr.Simons, Gebr.Klinkers,  B.Nottelman,

A.Griens,  P.Pustjens,  W.Streukens en J.Ophelders.



OPRICHTING R.K.V.V. ROOSTEREN.


De oprichtingsdatum van de huidige voetbalvereniging de Rooms Katholieke Voetbalvereniging Roosteren is 29 mei 1944. Meteen na de oprichting werd vanwege de oorlog nog niet veel aan voetballen gedacht. Na de oorlog kwam er een noodcompetitie.

Uit het kasboek van die tijd blijkt dat de secretaris de aankoop van een bal betaalde met 40 sigaretten. De prijs van een pakje sigaretten was destijds meer dan zes gulden. Voetbalschoenen werden na de oorlog geruild tegen boter en vlees.

Een stel truien voor het elftal kostte destijds ongeveer tachtig gulden, tegenwoordig zijn de truien tien keer zo duur.


In 1946 moesten verschillende spelers naar Indie voor het vervullen van hun dienstplicht, wat voor de vereniging een gevoelige klap zou worden. Ondanks het gemis van deze spelers behaalde Roosteren in het seizoen 1946-1947 het eerste kampioenschap.


Het eerste elftal slaagde daar bijna tien jaar later voor de tweede keer in. Na zestien overwinningen werd Roosteren in het seizoen 1957-1958 ongeslagen kampioen met een voorsprong van tien punten op naaste concurrent Stevensweert.

Het daarop volgende seizoen begon de voetbalvereniging voor de eerste keer in competitieverband met jeugdelftallen en bij de senioren met een derde elftal.

Tevens werd begonnen met de bouw van een kleedaccommodatie en het plaatsen van een lichtinstallatie (slechts de helft van het veld werd verlicht).


Het jaar 1960 werd voor Roosteren geen goed jaar. Het 1e elftal degradeerde naar de eerste klasse onderafdeling.

Twee jaar later werd het tweede elftal voor de eerste keer kampioen, door op zondag 3 juni 1962 met 4-0 te winnen van Born.

Tijdens de receptie van het kampioenschap van het 2e elftal kreeg de toenmalige voorzitter Kla Jennissen een Koninklijke onderscheiding uitgereikt: de zilveren eremedaille verbonden aan de Orde van Oranje Nassau.


In datzelfde jaar verloor de voetbalclub door een noodlottig ongeval de erevoorzitter J.M.Peters, toenmalig lid van de Tweede Kamer.

In 1963 promoveerde het 1e elftal weer naar de vierde klasse KNVB. De huldigingwedstrijd werd gespeeld tegen Oud-Rapid’ 54 en werd met liefst 13-0 verloren.

De voetbalvereniging moest in 1963 voor een nieuw veld zorgen omdat de KNVB het terrein op Oevereind afkeurde. Een nieuw speelveld werd tegenover de boerderij van Henskens gevonden langs de Maaseikerweg.

Met frisse moed werd de competitie in 1964 hervat.


Voorzitter Kla Jennissen.

Op 6 november 1966  zou voorzitter Kla Jennissen  door een noodlottig ongeval om het leven komen. In hem verloor de vereniging een van de markantste figuren. Hoe vaak zou hij alleen op zondagmorgen het voetbalterrein in orde hebben gemaakt, om vooral de wedstrijden doorgang te laten vinden. Hij was het die onder alle omstandigheden achter de vereniging stond, ook al verkeerde die op de rand van de afgrond. Zijn eigen woorden “Goede wil en samenwerking” bracht hij heel vaak tot uitdrukking. Het was dan ook bijna niet denkbaar een voetbalvereniging zonder Kla en Kla  zonder de voetbalvereniging.


In 1966 degradeerde het 1e elftal weer naar de eerste klasse van de afdeling Limburg. Echter het 1e elftal bleef daar niet lang, want het daarop volgende seizoen promoveerde de club weer.

In 1970 kreeg Roosteren een zelfstandig werkende jeugdafdeling. De eerste officiële hoofdjeugdleider werd Hub Sanders. Zijn neef Jo Sanders werd secretaris/penningmeester.

Deze twee heren hebben baanbrekend werk verricht en de basis gelegd voor de huidige jeugdafdeling.


De vreugde over de promotie in 1970 naar de vierde klasse was van korte duur. De volgende twee seizoenen waren minder rooskleurig. Het 1e elftal degradeerde twee keer achter elkaar en belandde in de tweede klasse Onderafdeling Limburg. Pas in het seizoen 1973-1974 werd Roosteren weer kampioen.

In het seizoen 1974-1975 kwam Roosteren voor het eerst uit met vier senioren elftallen in de competitie.


Op 12 juni 1976 bereikte Roosteren een nieuwe mijlpaal. Het nieuwe sportcomplex “De Heilige Kamp” werd door burgemeester Albert van Goethem geopend. De openingswedstrijd werd tegen

1e klasser Susteren gespeeld.

Een jaar later in het seizoen 1977-1978 werden er drie elftallen kampioen. Het 2e elftal, de A-jeugd en de D-jeugd. 

In dat jaar stopte Jo Sanders bij de jeugd als hoofdjeugdleider en hij werd opgevolgd door Har Hermans.


Eindelijk kwam ook het 1e elftal weer terug in de vierde klasse. Roosteren eindigde in 1978 net voor Vesta uit Melick en behaalde daarmee het kampioenschap in de 1e klasse onderafdeling Limburg.

Ook het 2e elftal werd kampioen door vanaf het begin tot het einde van de competitie boven aan te staan. Hierdoor werd dit elftal twee jaar achter elkaar kampioen. Een unieke prestatie.

Naast de senioren- en jeugdelftallen werd de club  in 1979 tevens versterkt met een veteranenelftal.

Aan de competitie 1979-1980 werd door vier senioren- en zes jeugdelftallen deelgenomen. 

De A-jeugd werd dit seizoen kampioen in hun klasse.

Het jaar 1981 werd voor Roosteren wederom een succesvol jaar. Het 1e elftal werd kampioen in de vierde klasse KNVB en promoveerde hierdoor naar de derde klasse. Dit was voor het eerst in de geschiedenis van de club.

De competitie begon het daaropvolgende seizoen goed, maar na de winterstop viel Roosteren terug. Er moesten uiteindelijk beslissingswedstrijden gespeeld worden om twee degradanten aan te wijzen. Dat werden uiteindelijk Roosteren en Thorn.

De A-jeugd echter werd wederom opnieuw kampioen.


In 1981 steeg het aantal leden van de vereniging fors bij de jeugdafdeling. Het 100ste lid werd dit jaar ingeschreven.

Het seizoen 1982-1983 bracht twee kampioenen voort namelijk het derde elftal werd voor het eerst in haar bestaan kampioen en bij de jeugd werd het C-elftal kampioen.

Piet Hagen volgde Har Hermans op als hoofdjeugdleider.

Het seizoen 1983-1984 werd wederom een zeer goed seizoen voor VV Roosteren. Zowel het 1e als het 2e en het 3e elftal werd kampioen en promoveerden. Roosteren begon het volgende seizoen met vier senioren-, een veteranenelftal en vijf jeugdelftallen aan de competitie.


Er werd het hele seizoen hard getraind, omdat er van Roosteren veel verwacht werd. Het 1e elftal eindigde uiteindelijk op een tweede plaats.

Leden van de vereniging begonnen aan de uitbreiding van de sportaccommodatie. Het complex werd uitgebreid met een mooie bestuurskamer.

In dit seizoen vond er ook een trainerswissel plaats, Leo Goossen werd dat jaar opgevolgd door A.Houben uit Linne.


Het seizoen 1986-1987 betekende voor het 3e elftal degradatie. De competitie was voor hen te zwaar. Bij de jeugdafdeling eindigde de E-jeugd helemaal onderaan met nul punten. Trainer Houben werd na dit seizoen opgevolgd door Jean Munsters, maar die moest helaas al na enkele weken trainen stoppen wegens ziekte. Har Hermans heeft voor de rest van het lopende seizoen de taken van Jean Munsters op voortreffelijk wijze overgenomen.

Het 1e elftal kon zich niet handhaven in de derde klasse en degradeerde naar de vierde klasse. Ook het 2e elftal degradeerde dat jaar en het 3e elftal echter klom weer uit het dal en promoveerde.

Op het einde van het seizoen 1986-1987 stopte Pierre Pustjens, na een periode van 15 jaar, als voorzitter van VV Roosteren. Omdat er niet direct een opvolger beschikbaar was heeft Jos Cremers als interim voorzitter deze rol op zich genomen. Op de jaarvergadering in 1989 is Har Hermans benoemd tot voorzitter van VV Roosteren. Hub Dirks werd benoemd tot secretaris en John Swagten tot penningmeester.


In het daarop volgende seizoen werd Leo Goossen wederom aangetrokken als trainer van Roosteren. In 1990 werd begonnen met de bouw van een overdekte zittribune en voor aanvang van het seizoen 1990-1991 werd deze officieel door Wethouder Jack Janssen van de Gemeente Susteren in gebruik genomen.

De voetbalclub organiseerde dit jaar weer tal van activiteiten zoals het dorpszestallen toernooi, een carnavals- en sinterklaasavond en het mini-toernooi.

Helaas werd er dit seizoen twee keer ingebroken in de kantine van de voetbalclub.

Het seizoen 1990-1991 betekende een tegenvaller voor het 3e elftal. Het 3e elftal eindigde op de twaalfde en laatste plaats en degradeerde naar de derde klasse.

De veteranen wonnen de Swentiboldcup door aartsrivaal Born in de finale te verslaan.

Van trainer Leo Goossen werd tijdens een grandioze feestavond afscheid genomen.

De voetbalvereniging Roosteren kreeg in dat jaar een zwaar verlies te doorstaan.

Ere voorzitter Pierre Pustjens overleed.  Pierre Pustjens was vanaf 1950 tot aan zijn dood op 23 oktober 1990 onafgebroken lid van onze vereniging. Jarenlang was hij spits van het 1e elftal en bekend om zijn harde schoten en zuivere kopballen.

Na zijn actieve periode als speler is Pierre bestuurslid geworden en vanaf 1972 tot 1987 was hij voorzitter van VV Roosteren. In de beginperiode bijna in zijn uppie de voetbalvereniging draaiende gehouden. Hij was ondermeer kantinebeheerder, elftalleider, maakte de terreinen af en op een blauwe maandag verzorgde hij zelfs de trainingen.

Pierre ontving voor al zijn verdiensten de bondsspeld van de KNVB en de eremedaille van de Orde van Oranje Nassau. Veel te vroeg hebben wij afscheid van hem moeten nemen. Hij zal altijd in onze herinnering blijven als een grote man, oprecht en met volledige inzet voor zijn vereniging: de club.


In het seizoen 1991-1992 werd Harry Ubachs  uit Berg aan de Maas de nieuwe trainer. Onder zijn hoede werd het 1e elftal na een bloedstollende overwinning op Linne weer kampioen. Minder goed ging het met het 2e en 3e elftal daar zij in dat seizoen degradeerden. 


Het daarop volgende seizoen begon het 1e elftal slecht, voor de winterstop stond Roosteren bij de laatste vier maar na de winterstop kwam een herboren elftal het veld op. Uiteindelijk werd een tweede plaats behaald en in het periodekampioenschap werd Roosteren respectievelijk zesde, tweede en eerste. Dit gaf Roosteren recht op het spelen van de nacompetitie. Roosteren mocht zich klasseperiode kampioen noemen in de derde klasse C. Het elftal was slechts een stap verwijderd van voetbal in de tweede klasse.

Dit zou voor het eerst in de geschiedenis van de club zijn. Roosteren moest op 23 mei winnen van VV Eghel. Op het voetbalterrein in Kelpen ging Eghel echter met de eer strijken. Voor Roosteren spatte een droom uiteen.


Voor het seizoen 1993-1994 werd Jo Muyris uit Nieuwstadt aangetrokken als nieuwe trainer van VV Roosteren. Goede resultaten werden afgewisseld met onverwachte nederlagen en uiteindelijk werd het derde klasserschap veilig gesteld in een beslissingswedstrijd tegen mededegradatiekandidaat Sc Susteren.

Op het einde van 1993 werd Roosteren getroffen door een overstroming van de Maas en ook de VV Roosteren werd hierdoor zwaar getroffen. Het  water bereikte in de kantine een hoogte van 1.50 mtr en de gehele inboedel werd hierdoor vernield. Vele weken kon er niet worden getraind op onze eigen accommodatie en moesten we noodgedwongen uitwijken naar onze buur SC Susteren.

Dit was financieel een behoorlijke strop voor onze vereniging.

In mei 1994 werd het 50-jarig jubileumfeest van onze vereniging gevierd en deze festiviteiten waren een groot succes met als hoogtepunt het optreden van de “Original Tiroler Spatzen”.


In de aanloop van het seizoen 1994-1995 heeft de Griekse profclub Ofi Kreta onder leiding van de Limburgse trainer Gene Gerards een 14-daags trainingskamp afgewerkt op de accommodatie van VV Roosteren.

Als tegenprestatie voor de geboden gastvrijheid heeft ons 1e elftal een oefenwedstrijd gespeeld tegen deze profclub hetgeen voor de spelers van VV Roosteren een unieke belevenis was.

Sportief was het seizoen 1994-1995 een uitstekend seizoen voor VV Roosteren. Voor het eerst in de historie werd de 3e bekerronde gehaald en in de competitie ging het VV Roosteren ook niet slecht. Voor de winterstop stond het 1e elftal op een vijfde plaats en na de winterstop werd er geen enkele wedstrijd meer verloren met als beloning een kampioenschap in de derde klasse. Voor het eerst in haar 51-jarig bestaan mocht VV Roosteren zich 2e klasser noemen, een mijlpaal in de geschiedenis van de vereniging.

Tevens werd dit jaar onze vereniging wederom getroffen door enkele tegenslagen, vooral het overlijden van onze consul en ex-hoofdjeugdleider Piet Hagen en de tweede overstroming van de Maas  oprij met alle financiële gevolgen van dien.


Het seizoen 1995-1996 begon hoopvol als tweede klasser met een overwinning op Almania en Venlose Boys, echter naarmate de competitie vorderde bleek toch dat men een te smalle selectie had t.o.v de andere ploegen in deze klasse. Vele wedstrijden werden we geconfronteerd met meerdere invalsbeurten van spelers uit het 2e elftal en uit de jeugdafdeling, met alle respect voor deze spelers. Uiteindelijk bleek dat VV Roosteren op te breken en werden op het einde van de competitie geconfronteerd met een degradatie naar de derde klasse.

Op de jaarvergadering in augustus 1996 nam Har Hermans afscheid als voorzitter van 

VV Roosteren. Hub Dirks werd tijdens deze vergadering gekozen tot nieuwe voorzitter van VV Roosteren. Har Hermans werd gekozen als penningmeester en Jo Limpens als secretaris.


Het seizoen 1996-1997 bleek voor VV Roosteren weer een zwaar seizoen te worden. Onder  leiding van de nieuwe trainer Louk Frijns werd de competitie niet slecht begonnen met wisselende resultaten tegen tegenstanders zoals Susteren, DESM, Geleen Zuid en Obbicht.

Echter naarmate de competitie vorderde werd het steeds moeilijker om een representatief  team op te stellen t.g.v. blessures en schorsingen van geroutineerde spelers. Tot op het einde van de competitie bleef het ontzettend spannend in de onderste regionen van de rangschikking. Op de laatste competitiedag moest beslist worden welke ploeg de al gedegradeerde ploegen Eindse Boys en Swalmen zou vergezellen naar de vierde klasse. Ook in  deze laatste wedstrijd viel er nog geen beslissing voor de derde degradatieplaats en eindigde VV Roosteren zowel in punten alsook in doelsaldo gelijk met VV Obbicht. In een zinderende beslissingswedstrijd moest VV Obbicht uiteindelijk het onderspit delven en kon VV Roosteren het derde klasserschap wederom voor een seizoen continueren.

Het 2e en 3e elftal behaalden ook wisselende resultaten en eindigden uiteindelijk in de middenmoot van hun klasse. De jeugd deed het dit seizoen echter een stuk beter dan de senioren en zowel de D-jeugd alsook de E-jeugd werden kampioen in hun klasse.

Tijdens de jaarvergadering was er binnen het DB een wisseling van de wacht. Peter Eberson nam het secretariaat over van Jo Limpens.


Het seizoen 1997-1998 was eigenlijk een kopie van het seizoen 1996-1997. Goede resultaten tegen tegenstanders als Buchten. Caesar en Swift werden afgewisseld met minder goede resultaten. Uiteindelijk eindigde het 1e elftal op een 10-de plaats in de eindrangschikking wat betekende dat er een extra promotie/degradatie ronde zou plaatsvinden met twee vierdeklassers te weten Maasbracht en Brevendia.

En wederom speelde VV Roosteren het klaar om in deze extra competitieronde het derde klasserschap voor een jaar te continueren.

De jeugdafdeling deed het dit seizoen ook wederom zeer goed want naast het  kampioenschap van de D- en F-jeugd werd het D1-team zelfs Limburgs Kampioen.


Het seizoen 1998-1999 werd begonnen onder leiding van de nieuwe trainer Jo Geyselaars uit Cadier en Keer.

Al in de beginfase van de competitie werd het 1e elftal geconfronteerd met een behoorlijke tegenslag nl het wegvallen van Paul Pustjens wegens een zware knieblessure. In eerste instantie zag het er naar uit dat Paul Pustjens nooit meer zou toekomen aan voetballen. Mede ten gevolge van deze tegenslag, het zeer rommelige verloop van de competitie door de vele afgelastingen, en de te smalle selectie, had het merendeel van de selectie zich reeds medio maart neergelegd bij een degradatie naar de vierde klasse.

Echter onze trainer Jo Geyselaars bleef er steeds op hameren dat men pas verloren heeft als de strijd is gestreden. Onder zijn bezielende leiding en het feit dat Paul Pustjens 6 wedstrijden voor het einde van de competitie terugkeerde in het 1e elftal ging er geen enkele wedstrijd meer verloren en sleepte het 1e elftal wederom een beslissingswedstrijd tegen RKVB uit het vuur.

Voor de derde keer op rij was VV Roosteren wederom de sterkste en mocht zich nog een seizoen derde klasser noemen.


Het seizoen 1999-2000 zou een bewogen seizoen worden. Het seizoen werd gestart onder leiding van de nieuwe trainer Ton Stakenborg uit Thorn.

Echter al voor de winterstop moest het bestuur het besluit nemen om een einde te maken aan de samenwerking met deze trainer, hetgeen de eerste keer in de geschiedenis van VV Roosteren was dat vroegtijdig afscheid werd genomen van een trainer. Ton Golsteyn uit Roosteren werd bereid gevonden om het lopende seizoen als interim-trainer te fungeren.

Sportief gezien ging het VV Roosteren dit seizoen niet voor de wind en na 3 seizoenen moest men uiteindelijk op het einde van de competitie afscheid nemen van de derde klasse.

Op het traditionele Nieuwjaarstreffen werden er dit seizoen liefst 18 jubilarissen gehuldigd voor hun 25-jarig lidmaatschap aan onze vereniging en waarvan liefst 3 jubilarissen 40 jaar lid waren. Voor penningmeester Har Hermans was er op deze dag  nog een speciale verrassing omdat hij door de vereniging benoemd werd tot Erelid van VV Roosteren en tevens door de KNVB werd onderscheiden voor zijn jarenlange inzet voor de VV Roosteren.


Het seizoen 2000-2001 werd gestart onder leiding van de nieuwe trainer Jo Keltjens uit Susteren.  VV Roosteren was de eerste vereniging waar Jo Keltjens als Hoofdtrainer aan de slag  ging.

Na afwisselende resultaten behaalde het 1e elftal uiteindelijk een 3e plaats in de eindrangschikking van de competitie en het 2e en 3e elftal waren goede middenmoters in hun klasse.

In dit seizoen werd er binnen het bestuur een Sponsorcommissie opgericht. Deze commissie houdt zich bezig met het werven van sponsoren in de breedste zin des woords. Vanaf de oprichting van deze commissie groeit het aantal bordsponsoren zienderogen, helaas moesten we constateren dat in dit seizoen liefst 15 reclameborden van onze accommodatie werden ontvreemd wat een behoorlijke financiële tegenvaller was voor onze vereniging.

Het seizoen 2000-2001 zou op voorhand een zwaar seizoen worden daar t.g.v het samenvoegen van het District Zuid 1 en 2, er binnen alle klasse een  versterkte degradatie regeling zou plaatsvinden met als gevolg dat er 4 teams in alle 4e klassen zouden degraderen.


Helaas behoorde VV Roosteren op het einde van het seizoen ook tot een van de degradanten en moest men het volgende seizoen uitkomen in de 5e klasse.

Het 2e elftal echter speelde dit seizoen een grote rol in hun klasse en tot vlak voor het einde van de competitie waren er uitzichten op een kampioenschap. Helaas is dit net niet gelukt en eindigde men als 3e in de eindrangschikking. Het 3e elftal was dit seizoen een goede middenmoter in hun klasse.


Het seizoen 2001-2002 was en hectisch seizoen. Eind juli starten we de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen onder leiding van Hoofdtrainer Jo Keltjens. In de voorbereiding op het nieuwe seizoen was al snel duidelijk dat we een moeilijk seizoen tegemoet zouden gaan en werden wisselende resultaten behaald. Al vrij snel in deze competitie werd duidelijk dat de samenwerking met de trainer Jo Keltjens en de spelersgroep verre van optimaal was, en in december werd besloten om het contract met Jo Keltjens op het einde van het seizoen niet meer te verlengen. In goed overleg is toen de afspraak gemaakt dat Ton Golsteyn samen met Jo de trainingen en coaching van het de selectie voor de rest van het seizoen zouden gaan invullen.

Het 1e elftal sloot het seizoen uiteindelijk af met een 7e plaats in de eindrangschikking en het 2e en 3e elftal waren ook goede middenmoters in hun klasse.

Het jaar 2002 was het jaar van afscheid nemen. Naast het afscheid van Jo Keltjens werd er tevens afscheid genomen van ons Gemeenschapshuis en werd de kantine tijdelijk beschikbaar gesteld voor de activiteiten van diverse verenigingen oa: EHBO, Vrouwenbond en drumband van Fanfare de Maasoever. Tevens werd dit jaar ook afscheid genomen van de gulden en kwam er de Euro voor in de plaats met alle financiële gevolgen van dien. Verder heeft de Gemeente dit jaar de basis gelegd voor de privatisering van de sportcomplexen.



Het seizoen 2002-2003 is VV Roosteren gestart in de vijfde klasse onder leiding van de nieuwe trainer Jo Geyselaars die een 3-tal seizoenen geleden ook al een jaar Hoofdtrainer was van VV Roosteren.

In dit seizoen startte het 1e elftal met een zeer jonge groep omdat er diverse oudere spelers een stapje terug hadden gedaan naar een lager elftal.

De start van het seizoen was niet zo succesvol want na 4 wedstrijden werd er slechts 1 punt behaald, echter hierna begon de jonge groep aan elkaar te wennen en werden er niet veel wedstrijden meer verloren.  Uiteindelijk eindigde het 1e elftal op een fraaie  3e plaats in de eindrangschikking en behaalde men zelfs een 1e plaats in de 2e en 3e periode wat recht gaf op het spelen van promotie wedstrijden. In deze rommelige nacompetitie, waarin zelfs de vereniging Stadbroek uit de competitie werd genomen wegens wangedrag, was er niet veel eer te behalen voor VV Roosteren.

Ook het 2e en 3e elftal waren dit seizoen weer goede middenmoters in hun klasse.

Bij aanvang van het seizoen is er binnen onze vereniging een nieuwe start gemaakt met een zelfstandig jeugdbestuur onder leiding van voorzitter Win Cuypers. Achteraf mogen we constateren dat deze nieuwe start zijn vruchten binnen de vereniging heeft afgeworpen en een goede basis zal zijn voor de toekomst van onze vereniging.

Verder is op de jaarvergadering in augustus 2003 een nieuw DB gevormd.

Hub Dirks blijft voorzitter, Jo Vanneer wordt de nieuwe penningmeester en Nic Thissen wordt de nieuwe secretaris. 


Het seizoen 2003-2004 ging op 25 juli van start wederom onder leiding van de trainer Jo Geyselaars. In de voorbereiding en bekerronde werden er door het 1e elftal goede resultaten behaald wat geen slechte generale was voor de aanstaande competitie.

De start van de competitie was bijzonder hoopvol want tot aan de winterstop werd er niet een keer verloren. Na forse overwinningen op Urmondia (6-0) en Schinveld (6-2) werd er vele malen gelijkgespeeld wat maar steeds 1 punt opleverde. Op het einde van de competitie had het

1e elftal liefst 11 gelijke spelen op hun conto bijgeschreven. Ook kende het seizoen weer vele blessures en zelfs fikse blessures waardoor spelers voor zeker 8 wedstrijden werden uitgeschakeld. Al met al mogen we constateren dat, rekening houdende met de vele blessures en het inpassen van jonge spelers, het seizoen niet slecht is verlopen. 

Als eindresultaat is het 1e elftal geëindigd op een verdienstelijke 5e plaats op de rangschikking en in de periodestanden waren we goede middenmotors.

Ook het 2e en 3e elftal draaiden een leuk seizoen en eindigden respectievelijk op een 7e en 6e plaats in de eindrangschikking. 

Ook het veteranen elftal had voor het 2e seizoen op rij een verjonging doorgevoerd, zowel binnen de lijnen alsook op organisatorisch gebied, wat ook te merken was in de vele confrontaties met geduchte tegenstanders uit het verleden die nu compleet van de mat werden geveegd.

De kroon op het seizoen was het voor de 2e maal winnend afsluiten van het loodzware Swentiboldtoernooi.


Ook de jeugdafdeling draaide een bijzonder goed seizoen en met maar liefst 6 jeugdteams werd er deelgenomen aan de competitie. De B-jeugd werd kampioen in hun klasse en de lagere jeugdteams stonden op het einde van de competitie in de bovenste helft van de rangschikking.


In mei 2004 bestond onze vereniging 60 jaar en dit jubileum is op een gepaste manier gevierd.

Onder voorzitterschap van Ton Golsteyn heeft een feestcomité een grandioos programma georganiseerd dat velen nog lang zal heugen.


Het seizoen 2004-2005 ging op 30 juli wederom van start onder leiding van Jo Geyselaars als trainer. Voor aanvang van de start van de competitie heeft onze accommodatie een behoorlijke facelift ondergaan.

Met de medewerking van diverse vrijwilligers zijn de kleedlokalen en kantine flink gerenoveerd en uitgebreid, wat heeft geleid tot een complex dat aan iedere zustervereniging met trots mag worden getoond.

De voorbereiding van de competitie en bekerwedstrijden verliepen bijzonder slecht voor het 1e elftal wat geen goede generale was voor de aanstaande competitie.

De start van de competitie was ook niet zo veelbelovend, na een 2-0 winst op Brachterbeek werd een dikke 6-0 nederlaag geleden tegen Thorn. Na deze nederlaag draaide het team steeds beter en het volgende verlies werd pas vlak voor de winterstop geleden tegen Susterse Boys. Na de winterstop werd de draad weer opgepakt en, op uitzondering na  van het slechte paasprogramma (slechts 1 punt uit 2 wedstrijden), werden vele teams een prooi voor VV Roosteren. Tot op de laatste wedstrijd (thuis tegen Susterse Boys) hing een beslissingswedstrijd tegen Thorn voor het kampioenschap in de lucht.

Ondanks dat deze laatste wedstrijd winnend werd afgesloten en deelname aan de nacompetitie werd veilig gesteld, werd Thorn kampioen in onze klasse. In de nacompetitie moesten we vechten voor een promotieplaats tegen Susterse Boys en Urmondia. Nadat we de eerste wedstrijd tegen Susterse Boys winnend hadden afgesloten had Roosteren aan een gelijkspel tegen Urmondia voldoende om te promoveren. In deze laatste bloedstollende wedstrijd, waar duidelijk de zenuwen bij de jongere spelers een rol speelden, kwam de routine van de oudere garde mn. Jack Golsteyn, Hein Hagen, Walter Hebben en Erwin Theunissen naar boven en hielden genoemde spelers met kunst en vliegwerk en veel inzet het doel schoon en behaalde Roosteren een verdiend gelijkspel wat promotie naar  de 4e klasse inhield. Dit was een prachtige apotheose van de competitie zeker omdat toch diverse malen op het einde van de competitie steeds vaker een beroep moet worden gedaan op diverse A-spelers t.g.v. schorsingen en langdurige blessures.

Het 2e elftal boekte in de competitie in het begin zeer wisselende resultaten. Na de winterstop begon het team ook steeds beter te draaien en werden gerenommeerde tegenstanders aan de kant geschoven. Mede ten gevolge van opmerkelijke verliezen van directe concurrenten en opmerkelijke overwinningen van Roosteren werd het 2e elftal op de laatste wedstrijd van de competitie zelfs kampioen in hun klasse en promoveerde zodoende naar de 4e reserve klasse.. Een prachtige prestatie van dit team dat een goede mix was van ervaren oudere en jonge spelers.

Het 3e elftal met de ervaren routiniers Hein Hagen, Theo Wolfs en Rob Slangen binnen hun gelederen speelden ook een zeer goede competitie. Lange tijd was er voor dit elftal dan ook uitzicht op een mogelijk kampioenschap echter t.g.v. blessures en schorsingen binnen het 1e en 2e elftal moesten voor deze elftallen de laatste 5 wedstrijden een beroep worden gedaan op de genoemde routiniers en eindigde het 3e elftal op een verdienstelijke 5e plaats in de eindrangschikking.


Ook de jeugdafdeling draaide een zeer goed jaar. Voor het eerst sinds lange tijd hadden we weer een A-jeugd welke volledig bemand werd door spelers van Roosteren. In de voor- en najaarsreeksen behaalden onze jeugdteams zeer goede resultaten en waren zij steeds terug te vinden in de bovenste helft van de rangschikking.

Het seizoen 2004-2005 werd afgesloten met een prachtige receptie voor de spelers van het 1e en 2e elftal in de kantine van ons sportpark. Tevens werd op deze avond afscheid genomen van onze trainer Jo Geyselaars die na 3 seizoenen toe was aan een nieuwe uitdaging. In zijn afsluitend woord gaf hij ook te kennen dat hij met trots afscheid nam van VV Roosteren en zeker na een dergelijk slot van de competitie. 

     

Het seizoen 2005-2006 ging op 26 juli van start onder leiding van de nieuwe trainer Pierre Bocken uit Meers. Na de promotie van vorig seizoen wisten we op voorhand dat het geen gemakkelijk seizoen zou worden in de 4e klasse. In de beginperiode van de competitie werden er vele punten binnengehaald. Echter na de winterstop werden er, door de vele blessures, nog maar weinig punten behaald en eindigen met toch nog op een verdienstelijke 4e plaats en misten we op een haar na de nacompetitie. 

Ook het 2e en 3e elftal wisselden voortdurend goede resultaten af met pittige nederlagen. Het 2e elftal eindigde uiteindelijk op een fraaie 3e plaats en het 3e elftal op een 6e plaats in de competitie.


Binnen de jeugdafdeling hebben we dit seizoen samengewerkt met de vaste buurverenigingen Holtum-Buchten en Spcl. Susteren. Ondanks dat dit geen ideale basis was, en onze jeugdspelers verdeeld waren over 3 verenigingen, behaalden onze jeugdteams toch behoorlijke resultaten zowel in de voorjaars- alsook in de najaars reeks. De combinatie Susteren B2Co werd zelfs overtuigend kampioen in de najaarsreeks.


Het seizoen 2006-2007 ging op 25 juli van start wederom onder leiding van Pierre Bocken.

Echter begin oktober moest onze trainer Pierre Bocken wegens gezondheidsredenen stoppen en werd er in overleg met het bestuur en de spelersgroep besloten om de trainer van het 2e elftal Berry Smeets voor de rest van het seizoen aan te stellen als hoofdtrainer van VV Roosteren.

In de 2e bekerronde moesten we het opnemen tegen Hoofdklasser EVV. Ondanks het verlies van

4-0 was dit voor de spelers toch een bijzondere ervaring en konden we met opgeheven hoofd afscheid nemen van de bekercompetitie.

In de competitie waren we in een noordelijke poule ingedeeld met maar liefs 9 “vreemde” tegenstanders. In het begin van de competitie was het even zoeken en werden goede resultaten afgewisseld met onnodige nederlagen. Na de winterstop werden er slechts 2 nederlagen gelegen en uiteindelijk eindigden we met een saldo van 44 punten op een verdienstelijke 4e plaats. Een nacompetitie zat er dit seizoen helaas net niet in.

Ook het 2e en 3e elftal behaalden wisselende resultaten. Het 2e elftal was lange tijd in de race voor het kampioenschap maar eindigde uiteindelijk op een fraaie 2e plaats. Het 3e elftal eindigde de competitie op een 10e plaats in hun klasse.

De 6 jeugdteams (waarvan 4 teams in combinatie met Holtum-Buchten) behaalden ook goede resultaten, en in beide reeksen eindigden ze steeds bij de eerste 5 teams. In de najaars reeks werd de D2 e E2 zelfs kampioen in hun klasse. Dit seizoen is VV Roosteren voor het eerst gestart met een MF-team. 



Gezien de goede resultaten in het vorige seizoen zijn we het seizoen 2007-2008 op 27 juli gestart onder leiding van onze hoofdtrainer Berry Smeets.

Evenals vorig seizoen werden er in de beginfase van de competitie wisselende resultaten behaald. Goede overwinningen werden afgewisseld met onnodige nederlagen en na de winterstop werden er slechts 2 nederlagen gelegen met als uitschieters de overwinningen op de latere kampioen

Rood-Wit ’67 (3-0) en de 6-0 uitzege op Horn. Uiteindelijk eindigde het vlaggenschip met 32 punten op een verdienstelijke 6e plaats in de eindrangschikking.

Ook het 2e en 3e elftal wisselden goede wedstrijden af met onnodige nederlagen en eindigden uiteindelijk respectievelijk met 37 punten op een 5e plaats en het 3e elftal op een 10e plaats in de eindrangschikking.

Ook de jeugdafdeling heeft het seizoen goed afgesloten met hoge klasseringen in beide reeksen. Een domper in dit seizoen was het feit dat de Buchten/Roosteren Combinatie B-jeugd al na 4 wedstrijden werd teruggetrokken omdat Buchten hun B-spelers noodgedwongen moesten doorschuiven naar de senioren. Roosteren heeft de eigen B-spelers ingepast in het 2e en 3e elftal zodat deze spelers toch iedere zondag hun plezier behielden aan de voetbalsport.


Het seizoen 2008-2009 zijn we op 29 juli gestart wederom onder leiding van hoofdtrainer Berry Smeets. 

In de voorbereiding werd er geen enkele wedstrijd verloren en het jaarlijkse Swentibold-toernooi leverde een verdienstelijke 1e plaats op voor ons vlaggenschip. 

De start van de competitie was redelijk succesvol met een gelijkspel tegen de latere kampioen DESM en een 6-0 overwinning op FC Maasgouw. Verder verliep het gehele seizoen succesvol met enkele uitschieters in mineur. De 2e periodetitel van dit seizoen was eveneens een prooi voor

VV Roosteren door in een zinderende wedstrijd directe concurrent Merefeldia op eigen terrein te verslaan.

Uiteindelijk behaalde ons 1e team, met een totaal van 41 punten, een verdienstelijke 3e plaats in de eindrangschikking. In de nacompetitie, tegen onze 1e tegenstander VV Neerbeek, waren we weinig succesvol en was het seizoen na de 1e ronde al voorbij.

Ook het 2e elftal wisselde deze competitie goede wedstrijden af met onnodige nederlagen. Ondanks het feit dat dit elftal gedurende de 2e helft van de competitie, wegens schorsingen en blessures, meerdere malen spelers moest afstaan aan het 1e elftal sloot het 2e elftal het seizoen af met het kampioenschap in hun klasse en promoveerde naar de 3e klasse. 

Zonder veel trainingsuren in de benen heeft het 3e elftal ook een goed seizoen gedraaid en eindigde dit team de competitie op een fraaie 5e plaats.

Dit seizoen zijn we gestart met maar liefs 8 jeugdteams, al of niet in combinatie met Holtum/Buchten.

In beide reeksen werden goede resultaten behaald met een 2-tal kampioenschappen van de zowel de C-jeugd alsook de F-jeugd.

Op het einde van dit lopende seizoen is, in goed overleg met betrokkenen, besloten om de samenwerking van onze jeugd met Holtum/Buchten te beëindigen. In het nieuwe seizoen

2009-2010 zal onze jeugdafdeling een samenwerking aangaan met Spcl. Susteren. Aangaande deze samenwerking zijn goede, en voor beide partijen duidelijk samenwerkingsafspraken gemaakt.


Het seizoen 2009-2010 zijn we op 4 augustus gestart onder leiding van de nieuwe hoofdtrainer Erwin Evers. Erwin was voorheen trainer geweest van Walburgia, Brevendia en Rios’31.

In dit seizoen werden een 4-tal nieuwe spelers ingepast en waren de verwachtingen hoog gespannen. In de voorbereiding werden redelijke resultaten behaald en werd het Swentibold-toernooi winnend afgesloten. Echter in de competitie werden er wisselende resultaten behaald met als uitschieters de duidelijke overwinningen op Armada, Fc Oda en Maasgouw. 

Op het einde van het seizoen kregen we te kampen met een golf van blessures en was het iedere week weer passen en meten om het 1e en 2e elftal goed te bemannen. Ondanks deze blessuregolf eindigde het 1e elftal met een totaal van 29 punten toch nog op een goede 6e plaats.

Ook het 2e elftal heeft, ondanks de wisselende samenstelling, toch nog een mooi resultaat behaalt in het 1e jaar in de 3e klasse en eindigden ze met 22 punten op een 10e plaats in de eindrangschikking.  Het 3e elftal eindigde het seizoen met een fraaie 8e plaats in de eindrangschikking.

Het 1e jaar van de samenwerking van onze jeugd met Spcl. Susteren is goed verlopen. De meeste spelers van Roosteren die in Susteren voetballen hebben hun draai inmiddels gevonden en zijn goed ingepast binnen deze vereniging. Binnen onze vereniging zijn we dit seizoen gestart met 4 eigen jeugdteams en deze teams hebben in beide reeksen geen slecht figuur geslagen en als middenmoters beëindigd.

Binnen het DB heeft er tijdens de jaarvergadering in september een mutatie plaatsgevonden.

Wim Cuypers is Nic Thissen opgevolgd als secretaris van VV Roosteren.


Het seizoen 2010-2011 zijn we op 1 augustus gestart onder leiding van de hoofdtrainer Erwin Evers en met zijn assistent Wim Demandt.

In de voorbereiding werden redelijke resultaten behaald wat hoopvol was voor de naderende competitie. De start van de competitie was ronduit slecht te noemen met een dikke 6-0 nederlaag thuis tegen Neerbeek. Tot aan de winterstop werden slechts 2 overwinningen en enkele gelijke spelen behaald, echter na de winterstop stond er plots een geheel ander team op het veld en werden er nog slechts 2 nederlagen geleden met als toppers de overwinningen op SSOC en Spaubeek (de uiteindelijke kampioen van deze klasse).

Ondanks de slechte start van het seizoen behaalde het 1e elftal met een totaal van 35 punten toch nog een fraaie 5e plaats in de eindrangschikking. Tevens werd er beslag gelegd op de 3e periode wat recht gaf op nacompetitie. In deze nacompetitie werden we in de 1e ronde gekoppeld aan Maasbracht. Nadat we de 1e wedstrijd thuis overtuigend hadden gewonnen werden we uiteindelijk, t.g.v. een scheidsrechterlijke dwaling van het arbitrale trio, na de winst in de 2e wedstrijd door de KNVB uit de competitie genomen. Jammer want VV Roosteren had beslist goede resultaten behaald in de nacompetitie.

Het 2e elftal ging op voorhand een zwaar seizoen tegemoet in de 3e klasse. Ondanks de hogere klasse en de vele blessures behaalde men toch een gedeelde 10e plaats. Omdat er 2 ploegen met een gelijk resultaat waren geëindigd moest er een beslissingswedstrijd tegen de Ster-3 worden gespeeld voor handhaving in de 3e klasse. Deze zinderende finalewedstrijd werd overtuigend gewonnen en zal nog menige toeschouwer lang in het geheugen blijven.

Ook het 3e elftal kende een redelijk seizoen en mede door enkele nieuwe aanwinsten behaalde men een verdienstelijke 9e plaats in de eindrangschikking.

Dit seizoen is VV Roosteren met 4 eigen jeugdteams de competitie gestart. Momenteel spelen al 20 jeugdspelers met veel inzet en spelvreugde bij Spcl. Susteren.

De eigen jeugdteams hebben dit seizoen in beide reeksen redelijk resultaten behaald.



Het seizoen 2011-2012 was eigenlijk een copy van het vorige seizoen. We starten onder leiding van Erwin Evers en Wim Demandt op 2 augustus met de voorbereidingen. In deze voorbereiding werden er geen hoogstaande resultaten behaald.

De competitie begonnen we zeer wisselvallig met als uitschieters de 5-0 nederlaag tegen Urmondia en een 6-0 overwinning op Susterse Boys. Na de winterstop werden er goede resultaten behaald en in de 3e periode pakte men zelfs de 1e plaats met recht op nacompetitie. Ondanks de matige start in de competitie behaalde het 1e elftal met een totaal van 34 punten een fraaie 5e plaats.

In de nacompetitie werden we in de 1e ronde gekoppeld aan EMS, met als resultaat 2 duidelijke overwinningen. In de 2e ronde moesten we het opnemen tegen Belfeldia. De 1e wedstrijd werd geflatteerd verloren en met een zeer gehavend elftal (liefst 5 spelers van het 2e elftal in de basis), gingen we zonder hoge verwachtingen naar Belfeldia toe. Tot ieders verbazing werd deze wedstrijd winnend afgesloten en uiteindelijk kwamen we 1 doelpunt te kort om er een verlenging uit te slepen en was de nacompetitie ten einde.

Het 2e elftal maakte dit jaar een moeilijk seizoen door, mede ten gevolge van onderbezetting door langdurige blessures. Uiteindelijk heeft het 2e elftal dit seizoen handhaving niet kunnen afdwingen en degradeerde het elftal naar de 4e klasse. Het 3e elftal kende daarin tegen een goed seizoen en eindigde uiteindelijk met een totaal van 28 winstpunten op een fraaie 5e plaats in de eindrangschikking.

Ook het seizoen van onze jeugd was een copy van het vorig seizoen. De competitie werd gestart met 4 eigen jeugdteams die allen redelijke resultaten hebben behaald in de beide reeksen.

Dit jaar spelen al 24 jeugdleden van VV Roosteren in de teams van Spcl. Susteren en diverse spelers van VV Roosteren spelen in hun team een toon aangevende rol. Dit geeft goede verwachtingen voor de toekomst.

 

   


No Calendar Events Found or Calendar not set to Public.